Dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra gereği görüşüldü;

1- 902 sayılı ilamın 10. maddesi ile istifa suretiyle iş akdini fesheden, Darıca Belediyesi’nde görevli işçilerden Bayram Koçak, Necati Demirtaş, Alaatin Çetin ve Bayram Kertil’e kıdem tazminatı ödendiği gerekçesi ile 148.733,26 YTL’ ye tazmin hükmü verilmiş,

18013 (29.11.2011 tarih ve 33994 tutanak) sayılı Temyiz Kurulu ilamının 3. Maddesiyle de 902 sayılı ilamın 10. maddesi ile verilen tazmin hükmüne ilişkin olarak ibraz edilen belgelerin incelenmesi temyiz konusu olmadığından bu hususta Kurulumuzca yapılacak işlem olmadığına ve sözü edilen belgeler yargılamanın iadesini gerektiren nitelikte görüldüğü takdirde bu yolda işlem ifasını teminen dosyanın hükmü veren Daireye gönderilmesine karar verilmiştir.

Dilekçiler Temyiz Kurulu Başkanlığının 08 Mart 2012 tarih ve 2006-902-18013 sayılı ilam tebliği ile yazılı bulunan itirazlarının dikkate alınmadığından 18013 sayılı Temyiz Kurulu ilamının 3. maddesinin Sayıştay Kanunu’nun 77. maddesi uyarınca düzeltilerek 902 sayılı ilamın 10. maddesiyle verilen tazmin hükmünün kaldırılmasına karar verilmesi talebinde bulunmuşlardır.

Başsavcılığın karşılama yazısında; “Konunun yeniden incelenmesi sonucunda verilecek kararda temyiz konusu hususlar açıklığa kavuşturulacağından, karar düzeltme talebinin reddedilmesinin uygun olacağı düşünülmektedir.” Denilmiştir.

8. Dairenin 13.07.2012 tarih ve D.8.212-50 sayılı Kararının 1. Maddesinde aynen;

“Bu defa sorumlular tarafından dilekçe ekinde gönderilen ve işçilerin sigorta hizmet dökümlerinin yer aldığı belgeler ile Sosyal Sigortalar Kurumu'ndan alman belgelerin incelenmesi sonucunda;

İlamın 10 uncu maddesi ile hükmolunan tazmin kararına karşı gönderilen söz konusu belgelerden, işçilerin işten ayrıldıkları (istifalarını sundukları) tarihler itibariyle yaş ve hizmet sürelerine ilişkin şartları taşımadıkları ve istifaen işten ayrılmaları nedeniyle de kıdem tazminatı ödenmesini hak etmedikleri anlaşılmış olmakla, 832 sayılı Sayıştay Kanununun 74 üncü maddesinin (ç) bendinde ifade edilen yargılamanın iadesi şartlan oluşmadığından, yargılamanın iadesine lüzum bulunmadığına, Dairemizce yapılacak işlem bulunmadığına” karar verilmiştir.

Yine 8. Dairenin 13.07.2012 tarih ve D.8.212-51 sayılı Kararının 1. Maddesinde aynen;

“Bu defa sorumlular tarafından tazmin hükmüne karşı Temyiz Kuruluna başvurulmuş ve Temyiz Kurulunun 29.11.2011 tarih ve 33994 tutanak nolu karan ile, ibraz edilen belgelerin incelenmesinin temyiz konusu olmadığından bahisle söz konusu belgelerin yargılamanın iadesini gerektiren nitelikte görülmesi halinde bu yönde işlem tesisi için dosyanın hükmü veren daireye gönderilmesine kararı verilmiştir.

Söz konusu hüküm gereğince dilekçe ekinde gönderilen ve işçilerin sigorta hizmet dökümlerinin yer aldığı belgeler ile Sosyal Sigortalar Kurumu'ndan alman belgelerin incelenmesi sonucunda;

Konu hakkında Denetçi Fatih İĞCİ tarafından düzenlenen 14.06.2012 tarihli Yargı Raporu üzerine 13/07/2012 tarih ve 7272 sayılı tutanak ile karar verilmiş olduğundan, burada ayrıca karar verilmesine mahal olmadığına,” karar verilmiştir.

Her iki Daire kararında da yargılamanın iadesi şartlan oluşmadığından, yargılamanın iadesine lüzum bulunmadığına, Dairemizce yapılacak işlem bulunmadığına karar verildiğinden başka bir deyişle yeni bir hüküm verilerek temyizi kabil bir ilam düzenlenmediğinden ve karar düzeltilmesi talebi süresi içinde yapıldığından dilekçilerin karar düzeltilmesi talebinin kabulü ile 902 sayılı ilamın 10. maddesi ile verilen tazmin hükmüne ilişkin olarak ibraz edilen belgelerin incelenmesi temyiz konusu olmadığından bu hususta Kurulumuzca yapılacak işlem olmadığına ve sözü edilen belgeler yargılamanın iadesini gerektiren nitelikte görüldüğü takdirde bu yolda işlem ifasını teminen dosyanın hükmü veren Daireye gönderilmesine ilişkin 18013 (29.11.2011 tarih ve 33994 tutanak) sayılı Temyiz Kurulu ilamının 3. Maddesinin DÜZELTİLMESİNE MAHAL OLDUĞUNA karar verilerek dilekçinin temyiz dilekçesinde itiraz ettiği 902 sayılı ilamın 10. Maddesinin esastan görüşülmesine geçildi.

Dilekçiler ilk temyiz dilekçelerinde özetle; Belediye işçilerinden Bayram KOÇAK, Necati DEMİRBAŞ, Alaatin ÇETİN ve Bayram KERTİL’in her ne kadar sağlık problemlerini gerekçe göstererek istifa etmek suretiyle ayrılmaları sonucu kıdem tazminatı ödenmiş ise de yukarıda ismi geçen personellerinin tamamı kanunda öngörülen sigortalılık sürelerinin ve prim ödeme gün sayılarını tamamladıkları için kendilerine kıdem tazminatı ödendiğini, sigortalılık sürelerini ve prim ödeme gün sayılarını gösteren evrakların ekte sunulduğunu,

08.0.9.1999 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 4447 Sayılı yasa ile eklenen 1475 Sayılı kanunun 14. Maddesi'nin (5) numaralı bendinde;” 5506 Sayılı kanunun 60. Maddesi'nin (1) Fıkrası'nın (A) Bendi'nin (a) ve (b) alt bendlerinde öngörülen yaşlar dışında kalan diğer şartları veya aynı kanunun geçici 81. maddesine göre yaşlılık aylığı bağlanması için öngörülen sigortalılık süresinin ve prim ödeme gün sayısını tamamlayarak kendi istekleri ile işten ayrılmaları nedeni ile tazminat ödenir” denildiğini, yukarıda adı geçen çalışanlarının tamamının aylık bağlanması için öngörülen sigortalılık süresini ve prim ödeme gün sayısını tamamladıkları için sağlık problemleri nedeni ile görevlerine devam edemeyeceklerini yazılı olarak beyan ederek istifalarını verdiklerinden kendilerine kıdem tazminatlarının ödendiğini, ortalama 22'şeryıl bir fiil çalışarak sigortalılık sürelerini ve prim ödeme gün sayılarını doldurdukları için kıdem tazminatı ödendiğinden yapılan ödemenin yersiz veya fazla ödeme olarak değerlendirilmemesi gerektiğini, aksi durumda ortalama 22'şer yıl çalışmış personele ödenen tazminatın yersiz ödeme sayılmasının hakkaniyet ölçülerine sığmayacağını ve mağduriyet doğuracağını belirterek verilen tazmin hükmünün kaldırılmasını talep etmişlerdir.

1475 sayılı İş Kanunu’nun 14. Maddesinde;”Bu Kanuna tabi işçilerin hizmet akitlerinin:

1- İşveren tarafından bu Kanunun 17 nci maddesinin II numaralı bendinde gösterilen sebepler dışında,

2- İşçi tarafından bu Kanunun 16 ncı maddesi uyarınca,

3- Muvazzaf askerlik hizmeti dolayısıyla,

4- Bağlı bulundukları kanunla kurulu kurum veya sandıklardan yaşlılık, emeklilik veya malullük aylığı yahut toptan ödeme almak amacıyla;

5- (Ek: 25.8.1999 -4447/45 md.) 506 sayılı Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (A) bendinin (a) ve (b) alt bentlerinde öngörülen yaşlar dışında kalan diğer şartları veya aynı Kanunun Geçici 81 inci maddesine göre yaşlılık aylığı bağlanması için öngörülen sigortalılık süresini ve prim ödeme gün sayısını tamamlayarak kendi istekleri ile işten ayrılmaları nedeniyle,

Feshedilmesi veya kadının evlendiği tarihten itibaren bir yıl içerisinde kendi arzusu ile sona erdirmesi veya işçinin ölümü sebebiyle son bulması hallerinde işçinin işe başladığı tarihten itibaren hizmet aktinin devamı süresince her geçen tam yıl için işverence işçiye 30 günlük ücreti tutarında kıdem tazminatı ödenir. Bir yıldan artan süreler için de aynı oran üzerinden ödeme yapılır.” Denilmektedir.

Dilekçe ekinde sunulan Bayram Koçak, Necati Demirtaş, Alaattin Çetin ve Bayram Kertil’e ait “SSK Sigortalı Hizmet Dökümü”ne ilişkin belgelerin incelenmesinde, 5506 Sayılı kanunun 60. Maddesi'nin (1) Fıkrası'nın (A) Bendi'nin (a) ve (b) alt bendlerinde öngörülen yaşlar dışında kalan diğer şartları veya aynı kanunun geçici 81. maddesine göre yaşlılık aylığı bağlanması için öngörülen sigortalılık süresinin ve prim ödeme gün sayısını tamamlayarak kendi istekleri ile işten ayrıldıkları tespit edilmiştir.

Adı geçen çalışanların tamamı aylık bağlanması için öngörülen sigortalılık süresini ve prim ödeme gün sayısını tamamladıkları için sağlık problemleri nedeni ile görevlerine devam edemeyeceklerini yazılı olarak beyan ederek istifalarını verdiklerinden kendilerine kıdem tazminatları ödenmiştir. Yapılan uygulama ve ödeme 1475 sayılı Kanunun 14. Maddesinin 5.bendine uygun olduğundan mevzuata aykırılık bulunmamaktadır.

Bu itibarla, dilekçilerin talebinin kabulü ile 902 sayılı ilamın 10. maddesiyle 148.733,26 YTL’ ye ilişkin olarak verilen tazmin hükmünün KALDIRILMASINA,



2- 902 sayılı ilamın 12. maddesi ile İsot Lastik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi’ne yaptırılan lastik kaplama hizmet alım işi, Önder Mutfak ve Çamaşır Makinaları Sanayi Ticaret Limited Şirketi’ne yaptırılan çamaşır ve kurutma makinası tamir ve bakım işi ile Oto Tınaz Tepe’ye yaptırılan taşıt bakım ve onarım hizmet bedelleri ödenirken Katma Değer Vergisi tevkifatı yapılmadığı gerekçesi ile 505,62 YTL’ ye tazmin hükmü verilmiş,

18013 (29.11.2011 tarih ve 33994 tutanak) sayılı Temyiz Kurulu ilamının 5. Maddesiyle de 902 sayılı ilamın 12. maddesi ile verilen tazmin hükmüne ilişkin olarak ibraz edilen belgelerin incelenmesi temyiz konusu olmadığından bu hususta Kurulumuzca yapılacak işlem olmadığına ve sözü edilen belgeler yargılamanın iadesini gerektiren nitelikte görüldüğü takdirde bu yolda işlem ifasını teminen dosyanın hükmü veren Daireye gönderilmesine karar verilmiştir.

Dilekçiler Temyiz Kurulu Başkanlığının 08 Mart 2012 tarih ve 2006-902-18013 sayılı ilam tebliği ile yazılı bulunan itirazlarının dikkate alınmadığından 18013 sayılı Temyiz Kurulu ilamının 5. maddesinin Sayıştay Kanunu’nun 77. maddesi uyarınca düzeltilerek 902 sayılı ilamın 12. maddesiyle verilen tazmin hükmünün kaldırılmasına karar verilmesi talebinde bulunmuşlardır.

Başsavcılığın karşılama yazısında; “Konunun yeniden incelenmesi sonucunda verilecek kararda temyiz konusu hususlar açıklığa kavuşturulacağından, karar düzeltme talebinin reddedilmesinin uygun olacağı düşünülmektedir.” Denilmiştir.

8. Dairenin 13.07.2012 tarih ve D.8.212-50 sayılı Kararının 2. Maddesinde aynen;

“Bu defa sorumlular tarafından dilekçe ekinde gönderilen ve Kasım 2006 dönemine ait Katma Değer Vergisi Beyannamesi'nin incelenmesi sonucunda;

İlamın 12 nci maddesi ile hükmolunan tazmin kararma karşı gönderilen Katma Değer Vergisi Beyannamesinden, söz konusu tevkif edilmeyen tutarın ilgili vergi dairesine ödendiğine ilişkin somut bir bilgi yer almamış olmakla, 832 sayılı Sayıştay Kanununun 74 üncü maddesinin (ç) bendinde ifade edilen yargılamanın iadesi şartları oluşmadığından, yargılamanın iadesine lüzum bulunmadığına, Dairemizce yapılacak işlem bulunmadığına” karar verilmiştir.

Yine 8. Dairenin 13.07.2012 tarih ve D.8.212-51 sayılı Kararının 2. Maddesinde aynen;

“Bu defa sorumlular tarafından tazmin hükmüne karşı Temyiz Kuruluna başvurulmuş ve Temyiz Kurulunun 29.11.2011 tarih ve 33994 tutanak nolu karan ile, ibraz edilen belgelerin incelenmesinin temyiz konusu olmadığından bahisle söz konusu belgelerin yargılamanın iadesini gerektiren nitelikte görülmesi halinde bu yönde işlem tesisi için dosyanın hükmü veren daireye gönderilmesine kararı verilmiştir.

Söz konusu hüküm gereğince dilekçe ekinde gönderilen ve Kasım 2006 dönemine ait Katma Değer Vergisi Beyannamesi'nin incelenmesi sonucunda;

Konu hakkında Denetçi Fatih İĞCİ tarafından düzenlenen 14.06.2012 tarihli Yargı Raporu üzerine 13/07/2012 tarih ve 7272 sayılı tutanak ile karar verilmiş olduğundan, burada ayrıca karar verilmesine mahal olmadığına” karar verilmiştir.

Her iki Daire kararında da yargılamanın iadesi şartlan oluşmadığından, yargılamanın iadesine lüzum bulunmadığına, Dairemizce yapılacak işlem bulunmadığına karar verildiğinden, başka bir deyişle yeni bir hüküm verilerek temyizi kabil bir ilam düzenlenmediğinden ve karar düzeltilmesi talebi süresi içinde yapıldığından dilekçilerin karar düzeltilmesi talebinin kabulü ile 902 sayılı ilamın 12. maddesi ile verilen tazmin hükmüne ilişkin olarak ibraz edilen belgelerin incelenmesi temyiz konusu olmadığından bu hususta Kurulumuzca yapılacak işlem olmadığına ve sözü edilen belgeler yargılamanın iadesini gerektiren nitelikte görüldüğü takdirde bu yolda işlem ifasını teminen dosyanın hükmü veren Daireye gönderilmesine ilişkin 18013 (29.11.2011 tarih ve 33994 tutanak) sayılı Temyiz Kurulu ilamının 5. Maddesinin DÜZELTİLMESİNE MAHAL OLDUĞUNA karar verilerek dilekçinin temyiz dilekçesinde itiraz ettiği 902 sayılı ilamın 12. Maddesinin esastan görüşülmesine geçildi.

Dilekçiler ilk temyiz dilekçelerinde özetle; bahse konu firmalardan KDV tevkifatının yapılmamasının tamamen gözden kaçan bir durum olduğunu, Maliye Bakanlığının bu uygulamada ki maksadının vergi tahsilatını hızlandırmak olduğunu, kendilerinin tevkifat uygulamasını sehven unutmalarının sadece vergi tahsilatını yavaşlatacağını, vergi kaybına neden olmayacağını, bu nedenle yapılan ödemelerin usulsüz veya fazla ödeme sayılamayacağı kanaatinde olduklarını, adı geçen firmalar ile yaptıkları görüşmelerde ilgili aydaki KDV beyannamelerini verdiklerini ve ödemelerini yaptıklarını beyan ettiklerini, Firmaların vermiş oldukları KDV beyannamelerinin ekte sunulduğunu belirterek verilen tazmin hükmünün kaldırılmasını talep etmişlerdir.

İlam konusu katma değer vergisi tevkifatı, beyan ve ödeme dönemlerinde kesinleşecek vergi miktarına karşılık mahsuben yapılmakta; dönem sonunda ödenecek nihai/kesin vergi tutarından daha önce yapılan tevkifatlar düşülerek kalan tutar alacaklı vergi dairesine yatırılmaktadır. Dolayısı ile tevkifat yapılmamışsa, bir aylık dönem sonucunda kesinleşen vergi miktarının tamamı, yapılmışsa aradaki fark vergi dairesine yatırılmakta, her iki halde de beyan ve ödeme döneminde ödenen toplam vergi aynı tutarda olmakta; söz konusu vergilerin tam ve zamanında beyan edilip edilmediğinin, ödenip ödenmediğinin takip ve kontrolü ile belirlenen esas ve usullere uymayan ilgililerin sorumluluklarına ait müeyyidelerin uygulanması bağlı bulundukları vergi dairelerinin yetki, görev ve sorumluluklarında bulunmaktadır.

Ayrıca, dilekçe eki belgelerin incelenmesi sonucunda adı geçen firmaların ilgili aydaki KDV beyannamelerini verdikleri ve ödemelerini yaptıkları anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, dilekçilerin talebinin kabulü ile 902 sayılı ilamın 12. maddesiyle 505,62 YTL’ ye ilişkin olarak verilen tazmin hükmünün KALDIRILMASINA,

Karar verildiği 19.03.2013 tarihli ve 36815 sayılı tutanakta yazılı olmakla işbu ilam tanzim kılındı.