TEMYİZ KURULU KARARI

Duruşma talebinde bulunan dilekçi vekili Av. Atilla İNAN ile Sayıştay Başsavcı Vekilinin sözlü açıklamalarının dinlenmesinden ve dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra gereği görüşüldü;

1- 1139 sayılı ilamın 2. maddesi ile Adana Seyhan Belediyesinde;

Çeşitli müdürlüklere vekalet eden bazı personele kanunen hak kazanmadıkları halde vekalet aylığı ödenmesi nedeniyle 2.436,25 TL,

Yazı İşleri Müdürlüğü kadrosuna vekalet eden Ayşegül ÖZDEMİR'e asilde aranan şartları taşımadığı halde, vekalet ettiği yazı işleri müdür kadrosuna ait özel hizmet tazminatının ödenmesi nedeniyle 3.898,91 TL,

olmak üzere toplam 6.335,16 TL’ye tazmin hükmü verilmiştir.

Dilekçi dilekçesinde özetle; 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 152. maddesinin “II-Tazminatlar” bölümünde görevin önemi, görevin sorumluluk ve niteliği, görev yerinin özelliği, hizmet süresi, kadro unvan ve derecesi, eğitim seviyesi gibi hususlar göz önüne alınarak, bu kanunda belirtilen en yüksek Devlet memuru aylığının (ek gösterge dâhil) brüt tutarının (8000 + 1500 = 9500 x aylık katsayısı); belirlenen kanuni nispetleri aşmamak üzere Bakanlar Kurulunca belirlenecek esas, ölçü ve nispetler dâhilinde tazminatların ödeneceğinin belirtildiğini,

Bu çerçevede mezkûr maddenin “III-Ortak Hükümler” bölümünün 1. fıkrasında;

"Bu zam ve tazminatların hangi işi yapanlara ve hangi görevde bulunanlara ödeneceği, miktarları, ödeme usul ve esasları ilgili kurumların yazılı isteği ve Devlet Personel Başkanlığının görüşü üzerine Maliye Bakanlığınca bütün kurumları kapsayacak şekilde ve 154 üncü madde uyarınca katsayının Bakanlar Kurulunca değiştirilmesi durumu hariç yılda bir defa olmak üzere hazırlanır ve Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulur." hükmünün yer aldığını,

Bu hüküm uyarınca da Devlet memurlarına 2008 yılında ödenecek zam ve tazminatların tespitinin 17.04.2006 tarih ve 2006/10344 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yapılarak 5.5.2006 tarih ve 26159 sayılı Resmi Gazete'de yayımlandığını,

Söz konusu Kararının 9. maddesinin a/1/cc alt bendinde;

"Vekillerin, genel ve ilgili özel mevzuatı uyarınca asaleten atanmada aranan tüm şartları (asaleten atanmada sınav şartı aranılan kadro veya görevler için bu sınavlara girebilme hakkının elde edilmiş olması dâhil) bir arada taşımaları kaydıyla; vekâlet ettikleri kadro veya görevler için bu Karar uyarınca öngörülen zam ve tazminatların toplam net tutarının, asli kadro veya görevleri karşılığında fiilen aldıkları zam ve tazminatların toplam net tutarından fazla olması halinde, aradaki fark; 657 sayılı Kanunun 175 inci maddesindeki oranlar dikkate alınmaksızın, vekâlet görevine başlanıldığı tarihten itibaren ve vekâlet görevinin fiilen yapıldığı sürece ödenir." denildiğini,

Ancak, bu ödemenin yapılabilmesi için vekâlet eden personelin 99 seri No.lu Devlet Memurları Kanunu Genel Tebliği'nde açıklandığı üzere asilde aranan şartlara haiz olması gerektiğini,

99 seri No.lu Devlet Memurları Kanunu Genel Tebliğinde;

"1-Bir görevin vekâleten yürütülmesi halinde görevin gerekleri ve nitelikleri değişmeyeceğinden bu görevi vekâleten yürütecek olanların asil memurda aranan şartlara sahip olmaları gerekmektedir. Bu sebeple;

a) 1-4 üncü dereceli kadrolara vekalet edeceklerin 657 sayılı Kanunun 68 inci maddesinde belirtilen şartları haiz olmaları,

b) 5-15 inci dereceli kadrolara vekalet ettirileceklerin öğrenim durumları itibariyle tespit olunan yükselinebilecek dereceyi aşmamak kaydıyla vekalet ettirilecekleri kadronun derecesinin, kazanılmış hak aylık derecesinin üç üst derecesinden fazla olmaması, gerekmektedir.” denildiğini,

Kendisininse Yazı İşlerine Müdürlüğüne 2004 yılından beri vekalet ettiğini,

Ayrıca nimet-külfet dengesinin de gözetilerek mali, nakdi ve ayni sorumluluğu olan bir müdürlüğe vekâlet edilmiş olması, bunun karşısında sadece bu işin sorumluluk kısmının ilgiliye yüklenmesi ve bu sorumluluğun karşılığı olan tazminat miktarının ilgiliye ödenmesinin yersiz görülmesinin, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasında ifade edilen temel insan hak ve hürriyetlerine aykırı olduğu gibi yine Anayasa ile yasaklanmış bulunan "Angarya" çalıştırma yasağı kapsamına girdiğini belirterek ilamın bu maddesi ile verilen tazmin hükmünün kaldırılmasını talep etmiştir.

Başsavcılık karşılamasında; “Dilekçede, ilamın 2. maddesiyle yazı işleri müdürlüğüne vekaleti nedeniyle kendisine yapılan ödeme nedeniyle tazmin hükmolunduğunu, oysa yapılan ödemenin 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu hükümlerine uygun yapıldığı, ayrıca konuya ilişkin Adana 1. İdare Mahkemesinin 2011/531 E. sayısıyla açtığı davanın kendi lehine karara bağlandığı ileri sürülerek, Daire Kararının bozulması ve sorumluluğunun kaldırılması istenilmektedir.

Daire Kararında da izah edildiği üzere, 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 86 ve 175. maddelerine aykırı yapılan fazla ödeme nedeniyle hazine zararı oluşmuştur. Söz konusu hazine zararına ilişkin sorumluluğun tevcih edildiği harcama yetkilisinin sunduğu mahkeme kararı, ahiz sıfatıyla açtığı bir davaya ilişkin olduğu cihetiyle, kendisinin Sayıştay yargısı açısından harcama yetkilisi olarak sorumluluğunu ortadan kaldırmaya dayanak teşkil etmeyeceğinden, temyiz talebinin reddedilerek, Daire Kararının tasdikine karar verilmesinin uygun olacağı düşünülmektedir.” şeklinde görüş bildirmiştir.

A) İlam maddesinin (a) şıkkında; Seyhan Belediyesinde çeşitli müdürlüklere vekalet eden bazı personele kanunen hak kazanmadıkları halde vekalet ücreti ödenmesi, konu edilmiştir.

657 sayılı Devlet Memurları Kanununun “Vekalet Görevi ve Aylık Verilmesinin Şartları” başlıklı 86. maddesinde;

“Memurların kanuni izin, geçici görev, disiplin cezası uygulaması veya görevden uzaklaştırma nedenleriyle işlerinden geçici olarak ayrılmaları halinde yerlerine kurum içinden veya diğer kurumlardan veya açıktan vekil atanabilir.

Bir görevin memurlar eliyle vekaleten yürütülmesi halinde aylıksız vekalet asıldır.

Ancak, ilkokul öğretmenliği (Yaz tatili hariç), tabiplik, diş tabipliği, eczacılık, köy ve beldelerdeki ebelik ve hemşirelik, mühendis ve mimarlık, veterinerlik, köy ve kasaba imamlığına ait boş kadrolara Maliye Bakanlığının izni (mahallî idarelerde izin şartı aranmaz) ile, açıktan vekil atanabilir.

Aynı kurumdan birinci fıkrada sayılan ayrılmalar dolayısiyle atanan vekil memurlara vekalet görevinin 3 aydan fazla devam eden süresi için, kurum dışından veya açıktan atananlarla kurum içinden ilkokul öğretmenliğine atanan öğretmenler ile veznedarlık görevine atananlara göreve başladıkları tarihten itibaren vekalet aylığı ödenir.

Bu Kanuna tabi kurumlarda çalışan veteriner hekim veya hayvan sağlık memurları, veteriner hekim veya hayvan sağlık memuru bulunmayan belediyelerin veterinerlik veya hayvan sağlık memurluğu hizmetlerini ifa etmek üzere bu hizmetlerle ilgili kadrolara vekalet aylığı verilmek suretiyle atanabilirler.

Yukarıda sayılan haller dışında, boş kadrolara ait görevler lüzum görüldüğü takdirde memurlara ücretsiz olarak vekaleten gördürülebilir.

Bu Kanuna tabi kurumlarda, mali, nakdi ve ayni sorumluluğu bulunan saymanlık kadrolarının boşalması halinde bu kadrolara işe başladıkları tarihten itibaren vekalet aylığı verilmek suretiyle memurlar arasından atama yapılabilir.” denilmiştir.

Sözü edilen kanun hükmüne göre, bir nedenle boşalmış bir kadronun görevlerinin memurlar eliyle vekaleten yürütülmesi durumunda aylıksız vekalet asıldır. Vekil memura vekalet aylığı verilebilmesi için yukarıdaki kanun maddesinde sayılan istisnai durumlardan birinin gerçekleşmesi gerekmektedir.

Yapılan incelemede; İsmail AGCA'nın Sosyal Yardım İşleri Müdürlüğü'ne, Hakan YILDIRIM'ın Temizlik İşleri Müdürlüğü'ne, Ayşe AKSAY'ın Park ve Bahçeler Müdürlüğü'ne, Zülfü ÇELİK'in Eğitim ve Kültür Müdürlüğü'ne, Ayşegül ÖZDEMİR'in Yazı İşleri Müdürlüğü'ne 657 sayılı Kanunun 86. maddesine göre vekalet ettikleri ve boş bulunan söz konusu müdürlük kadrolarına vekaletten dolayı vekalet aylığı aldıkları görülmüştür.

İlama konu olayda 657 sayılı Kanunun 86. maddesine göre vekalet aylığı ödenebilmesi için belirtilen söz konusu istisnai durumlardan hiçbiri gerçekleşmemiş olduğu halde toplam 2.436,25 TL vekalet aylığı ödenmiş olup, yapılan uygulama mevzuata uygun değildir.

B) İlam maddesinin (b) şıkkına, Adana Seyhan Belediyesi Yazı İşleri Müdürlüğü kadrosuna vekalet eden Ayşegül ÖZDEMİR’e asilde aranan şartları taşımadığı halde, vekalet ettiği Müdür kadrosuna ait özel hizmet tazminatının ödenmesi konu edilmiştir.

657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 175. maddesinin 04.07.2001 tarih ve 631 sayılı KHK’nin 5. maddesiyle değişik ikinci fıkrasında, kurum içinden veya diğer kurumlardan bir göreve vekalet edenlere vekalet aylığı ödenebilmesi için, vekilin asilde aranan şartları taşımasının zorunlu olduğu hüküm altına alınmıştır. Ayrıca, 17.04.2006 tarih ve 2006/10344 sayılı BKK'na ekli Devlet Memurlarına Ödenecek Zam ve Tazminatlara İlişkin Karar'ın Vekalet başlıklı 9. maddesinin 1. fıkrasının (cc) bendinde ise, 657 sayılı Kanunun 86. maddesi uyarınca bir göreve vekalet ettirilenlere vekalet aylığı ödenmesi, "Vekillerin, genel ve ilgili özel mevzuatı uyarınca asaleten atanmada aranan tüm şartları (asaleten atanmada sınav şartı aranılan kadro veya görevler için bu sınavlara girebilme hakkının elde edilmiş olması dahil) bir arada taşımaları" kaydına bağlanmıştır.

Öte yandan, 02.02.2000 tarih ve 23952 sayılı resmi Gazetede yayımlanan İl Özel İdareleri, Belediyeler ve İl Özel İdareleri ve Belediyelerin Kurdukları Birlik, Müessese ve İşletmeler ile Bunlara Bağlı Döner Sermayeli Kuruluşlardaki Memurların Görevde Yükselme Esaslarına Dair Yönetmelik’in 5. maddesinde hizmet gruplarına yer verilerek 12 hizmet grubu ve alt hizmet grupları düzenlenmiş, 6. maddesinde görevde yükselme eğitimine yer verilerek, eğitimi tamamlayanların görevde yükselme sınavlarına katılmaya hak kazanacakları hüküm altına alınmış, 14. maddesinde ise, Yönetmelik kapsamındaki görevlere yapılacak atamalarda aranacak öğretim düzeyleri tek tek belirlenmiştir.

Söz konusu 14. maddede;

“Bu Yönetmeliğe tabi personelde öğrenim düzeyi;

a) Teknik öğrenim gerektiren müdürlükler için atanacağı kadroyla ilgili en az dört yıllık yüksek öğrenim bitirmiş veya denkliği kabul edilen yurtdışındaki yükseköğretim kurumlarından mezun olmak,

b) Müdür kadrolarına atanabilmek için kamu yönetimi, maliye, işletme, iktisat, çalışma ekonomisi, sosyal ve idari bilimler dallarında yüksek öğrenim bitirmiş veya bunlara denkliği Milli Eğitim Bakanlığınca kabul edilmiş yurt dışı öğrenim kurumlarından mezun olmak,

(…) şarttır." hükümleri yer almıştır.

Yukarıdaki hükümler uyarınca bir memurun vekalet ettiği kadronun zam ve tazminatlarından yararlanabilmesi için asilde aranan tüm şartları taşıması gerekmektedir. Buna göre, belediyelerde müdür kadrolarına atanabilmek için yukarıda yer alan her iki Yönetmelikte de belirtildiği gibi fakülte veya dört yıllık yüksekokul mezunu olmak şarttır. Ancak yapılan incelemede, Yazı İşleri Müdürlüğü'ne vekalet eden Ayşegül ÖZDEMİR'in Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi iki yıl süreli Ev İdaresi Ön lisans mezunu olduğu tespit edilmiştir. Dolayısıyla söz konusu kişiye asilde aranan mezuniyet şartını taşımamasından ötürü vekalet ettiği kadronun zam ve tazminatlarının ödenmemesi gerekmektedir. Bu itibarla, Yazı İşleri Müdürlüğü kadrosuna vekalet eden Ayşegül ÖZDEMİR’e vekalet ettiği Müdür kadrosuna ait özel hizmet tazminatı farkı olarak 3.898,91 TL ödenmesi mevzuata uygun değildir.

Ayrıca Anayasanın 160. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarındaki;

“(...) Sayıştay’ın kesin hükümleri hakkında ilgililer yazılı bildirim tarihinden itibaren onbeş gün içinde bir kereye mahsus olmak üzere karar düzeltilmesi isteminde bulunabilirler. Bu kararlar dolayısıyla idari yargı yoluna başvurulamaz.

Vergi, benzeri mali yükümlülükler ve ödevler hakkında Danıştay ile Sayıştay kararları arasındaki uyuşmazlıklarda Danıştay kararları esas alınır.”,

832 sayılı Sayıştay kanununun 65. maddesindeki; "(…) genel mahkemelerce verilen hükümler, Sayıştay’ın hesap ve işlemleri yönünden denetimine ve hükmüne engel değildir (...)" hükümlerine göre, Anayasal bir kuruluş olan Sayıştay’ın Anayasa ve kendi Kanunundan kaynaklanan denetim ve yargılama yetkisini kullanması sonucu verilen Sayıştay ilamlarına, Danıştay’ca vergi konusunda verilen kararlar hariç, idari ve genel mahkemelerce verilen kararlar bir engel teşkil etmemektedir.

Açıklanan gerekçelerle 1139 sayılı ilamın 2. maddesi ile verilen 6.335,16 TL’nin tazminine ilişkin hükmün TASDİKİNE,

2- 1139 sayılı ilamın 3. maddesi ile Seyhan Belediye Meclisi tarafından oluşturulan ihtisas komisyonu üyelerine yapılan huzur hakkı ödemelerinin 5393 sayılı Belediye Kanununda belirlenen sınırları aşması nedeniyle 98.017,35 TL’ye tazmin hükmü verilmiştir.

Dilekçi dilekçesinde özetle; 5393 sayılı yasanın 20. maddesi gereği bütçe görüşmelerinin yapıldığı meclis toplantılarının süresi 20, diğer toplantıların süresi ise 5 gün olduğunu, aynı kanunun 24. maddesi gereği de üç kişiden az beş kişiden fazla olmamak kaydıyla ihtisas komisyonları Meclis kararıyla kurulabildiğini, kurulan komisyonlardan imarla ilgili olanların on diğerlerinin ise beş iş günüyle sınırlandırılmış olduğunu, aynı günde yapılan toplantılardan biri için huzur hakkı ödendiğini, belediyenin meclis üyelerine ödenen huzur haklarının her komisyonun ayrı ayrı düşünüldüğünden fazla ödeme yapıldığının hüküm altına alındığını, 5393 sayılı Kanunun 24. maddesinde belirtilen sürenin müşterek komisyonlar kurularak ihlal edilemeyeceği özellikle savunmada belirtildiğini,

Halbuki Belediye Meclis Çalışma yönetmeliğinin 21. maddesinin son paragrafında "Gerektiğinde bir konu Meclis Başkanınca birden fazla komisyona havale edilebilir." denildiğini,

Belediye Meclis Üyeleri çeşitli mesleklere sahip (Avukat, Doktor, Mali Müşavir, Mühendis, Esnaf, Sanayici vb.) ve çeşitli meslek odalarına üye (Baro, Ticaret Odası, Sanayi Odası, Türmob, vb.) olduklarından komisyon teşkil edilir iken de mesleğine uygun komisyonlarda görev almaları sağlandığını (Örneğin; kanunlar komisyonunda Avukatlar, Sağlık Komisyonunda Doktorlar, Plan Bütçe komisyonunda Mali Müşavirler özellikle görev aldıklarını),

Mezkur hüküm gereği bir konu birkaç ihtisas komisyonuna müştereken havale edildiğini, (Örneğin; 1/1000'lik bir İmar düzenlenmesinde bir ada içerisinde sağlık tesis alanı ve yanında da bir eğitim tesisi alanı bulunuyorsa bu konu Meclis tarafından İmar ile Sağlık ve Eğitim komisyonunun içinde bulunduğu müşterek komisyona havale edildiğini) meclis çalışmalarında konuların komisyonlarda tartışılması çok geniş bir şekilde her yönüyle incelenmesi ve rapora bağlanarak Meclis gündemine getirilmesi Meclisin çalışma gücünü artırdığını, alınan kararların da sıhhatli olmasını sağladığını,

Yukarıdaki örnekte görüleceği üzere, iştirak halindeki komisyonlardan biri 10 gün toplanırken diğerinin de müştereken 10 gün toplanması gerekeceğini, müşterek komisyonun müşterek toplanıp, müşterek inceleme yaptığını ve her komisyonun da kararlarını ayrı ayrı vermeyip müştereken verdiğini, bu nedenle müşterek komisyonların her birinin üyelerinin tamamının 10 gün toplanması halinde 10 gün üzerinden huzur hakkı alması gerektiğini,

Çalışma yönetmeliğinin 21. maddesine göre bir konu birden fazla komisyona havale edilebiliyorsa, huzur haklarının da buna göre değerlendirilmesi gerektiğini, hangi komisyonun başkanlığında toplanılıyorsa o komisyonun yasada belirtilen toplantı günlerine riayet edilmesi gerektiğini, Örneğin plan bütçe komisyonu başkanlığında toplanılıyorsa da müşterek komisyonda imar komisyonu olsa da en fazla 5 gün toplantı yaparak karar alması ve 5 günlük huzur hakkı ödenmesi gerektiğini,

Birden fazla komisyona üye olan meclis üyelerinin farklı günlerdeki komisyon toplantılarının her biri için ayrı ayrı huzur hakkı almasında yasal bir engel bulunmadığını, Diğer komisyonlardan ayrı günlerde toplanan, müşterek komisyon üyelerine katıldıkları toplantılar için huzur hakkı ödenmesi gerektiğini, aksi takdirde bu husus angarya anlamına geleceğini,

Ayrıca meclis üyelerinden Sıtkı POLAT (İmar, Ulaşım, Hesap İnceleme) ve İlkay ÖZTOPRAK (İmar, Emlak, Halkla İlişkiler) 2009 yılı Nisan ayından 2010 yılı Nisan ayına kadar üç komisyona üye olduklarını, dolayısı ile 2009 yılı Ekim ayı toplantısında 15 gün üzerinden huzur hakkı almalarında yasal bir engel bulunmadığını belirterek ilamın bu maddesi ile verilen tazmin hükmünün kaldırılmasını talep etmiştir.

Başsavcılık Daire Kararının tasdikine karar verilmesi yönünde görüş bildirmiştir.

5393 sayılı Belediye Kanununun;

“İhtisas Komisyonları” başlıklı 24. maddesinde;

“Belediye meclisi, üyeleri arasından en az üç en fazla beş kişiden oluşan ihtisas komisyonları kurabilir. Komisyonların bir yılı geçmemek üzere ne kadar süre için kurulacağı aynı meclis kararında belirtilir.

İhtisas komisyonları, her siyasî parti grubunun ve bağımsız üyelerin meclisteki üye sayısının meclis üye tam sayısına oranlanması suretiyle oluşturulur. İl ve ilçe belediyeleri ile nüfusu 10.000'in üzerindeki belediyelerde plân ve bütçe ile imar komisyonlarının kurulması zorunludur.

Meclis toplantısını müteakip imar komisyonu en fazla on iş günü, diğer komisyonlar ise beş iş günü içinde kendilerine havale edilen işleri sonuçlandırır. Komisyonlar kendilerine havale edilen işlerle ilgili raporlarını bu sürenin sonunda meclise sunmadıkları takdirde, konu meclis başkanı tarafından doğrudan gündeme alınır.”

“Denetim Komisyonu” başlıklı 25. maddesinde;

“İl ve ilçe belediyeleri ile nüfusu 10.000'in üzerindeki belediyelerde, belediye meclisi, her ocak ayı toplantısında belediyenin bir önceki yıl gelir ve giderleri ile bunlara ilişkin hesap kayıt ve işlemlerinin denetimi için kendi üyeleri arasından gizli oyla ve üye sayısı üçten az beşten çok olmamak üzere bir denetim komisyonu oluşturur. Komisyon, her siyasî parti grubunun ve bağımsız üyelerin meclisteki üye sayısının meclis üye tam sayısına oranlanması suretiyle oluşur.

(…)

Komisyon, çalışmasını kırkbeş işgünü içinde tamamlar ve buna ilişkin raporunu mart ayının sonuna kadar meclis başkanlığına sunar.

(…)”

“Huzur ve İzin Hakkı” başlıklı 32. maddesinde ise;

“Meclis başkan ve üyelerine, meclis ve komisyon toplantılarına katıldıkları her gün için, 39 uncu madde uyarınca belediye başkanına ödenmekte olan aylık brüt ödeneğin günlük tutarının üçte birini geçmemek üzere meclis tarafından belirlenecek miktarda huzur hakkı ödenir. Huzur hakkı ödenecek gün sayısı, 20, 24 ve 25 inci maddelerde belirtilen toplantı günü sayısından fazla olamaz ve meclis üyelerine aynı gün için birden fazla huzur hakkı ödenemez.

(…)” hükümleri yer almaktadır.

Yukarıdaki hükümlerden de anlaşılacağı gibi Belediye Meclisi tarafından en az üç en fazla beş kişiden oluşan ihtisas komisyonları kurulabilir. Bu komisyonlar meclis toplantısını müteakip en fazla beş iş günü içinde çalışmalarını sonuçlandırır, yalnızca imar komisyonu beş değil on iş günü çalışabilir. Ayrıca yılda bir defaya mahsus olmak üzere kurulacak denetim komisyonu yılın başında en fazla kırk beş iş günü toplanarak çalışmasını tamamlar. Söz konusu ihtisas komisyonları üyelerine yapılacak huzur hakkı ödemeleri her gün için yalnızca bir kere olmak üzere yukarıda sayılan toplantı günleri ile sınırlıdır. Dolayısıyla toplantıya fiilen katılmak şartıyla denetim komisyonu üyelerine yılda bir defa en fazla kırk beş iş günü, imar komisyonu üyelerine her ay en fazla on iş günü ve diğer ihtisas komisyonları üyelerine her ay en fazla beş iş günü için huzur hakkı ödemesi yapılabilir. Birden fazla komisyona üye olanlara aynı gün için yalnızca bir huzur hakkı ödenebilir.

Oysa ilama konu olayda;

a) Denetim komisyonu üyelerine aynı gün için hem denetim komisyonunun huzur hakkının hem de üyesi oldukları diğer komisyonların huzur haklarının ödendiği,

b) İmar komisyonu üyelerine meclis toplantısını müteakip on iş günü dışındaki günler için de huzur hakkı ödendiği,

c) İmar komisyonu dışındaki ihtisas komisyonları üyelerine Kanunda belirtilen huzur hakkı ödenebilecek toplantı gün sayısının üzerinde ödemede bulunulduğu tespit edilmiştir.

Belediye Meclisi Çalışma Yönetmeliği'nin 21. maddesinin son fıkrasındaki "Gerektiğinde bir konu meclis başkanınca birden fazla komisyona havale edilebilir." hükmü doğrultusunda müşterek komisyonlar oluşturulabileceği, bu müşterek komisyonların müşterek komisyona başkanlık eden komisyonun süresi kadar toplanabileceği ve müşterek komisyonun tüm üyelerine toplanılan gün kadar huzur hakkı ödenebileceği iddia edilmektedir.

Mezkur hüküm aynı konunun birden fazla komisyonda görüşülebileceğini ifade etmektedir. Ancak huzur hakkı ödemeleri 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun emredici hükümleri doğrultusunda yapılması gerektiğinden müşterek komisyonlar oluşturulmuş olsa dahi her komisyon kendi toplantı süresi içinde konuyu görüşüp görüşünü meclise sunması gerekmektedir.

5393 sayılı Belediye Kanununun 24. maddesinde “meclis toplantısını müteakip imar komisyonu en fazla on iş günü, diğer komisyonlar ise beş iş günü içinde kendilerine havale edilen işleri sonuçlandırır.” denilmiştir.

Bu hüküm doğrultusunda bir ay içinde huzur hakkı ödenecek ihtisas komisyonları toplantı gün sayısı; imar komisyonu için 10 iş günü, diğer komisyonlar için 5 iş günüdür.

Ayrıca aynı Kanunun 25. maddesine göre ise yılda bir defaya mahsus olmak üzere kurulacak denetim komisyonu yılın başında en fazla kırk beş iş günü toplanarak çalışmasını tamamlar. Birden fazla komisyona üye olan bir kişiye verilebilecek aylık huzur hakkı toplamı ise, ancak kanunun o komisyonlar için belirlemiş olduğu iş günleri toplamı kadar olabilir. Oysa denetim komisyonu üyelerine kamu zararı tablosunda belirtilen tarihlerde aynı gün için hem denetim komisyonu huzur hakkı hem de üyesi oldukları diğer komisyonların huzur hakları ödenmiş, imar komisyonu üyelerine meclis toplantısını müteakip on iş günü dışındaki günler için de huzur hakkı ödenmiş ve imar komisyonu dışındaki ihtisas komisyonları üyelerine kanunda belirtilen huzur hakkı ödenebilecek toplantı gün sayısından fazla gün için ödemede bulunulmuştur.

Gerek 5393 sayılı Belediye Kanunu'nda gerekse Belediye Meclisi Çalışma Yönetmeliği'nde meclis üyelerinin birden fazla ihtisas komisyonuna üye olabileceği belirtilmiştir. Üyeler aynı gün birden fazla ihtisas komisyonu toplantısına katılabilir ancak, 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 32. maddesinin “meclis üyelerine aynı gün için birden fazla huzur hakkı ödenemez.” emredici hükmü gereğince yalnızca bir günlük huzur hakkı alabilir.

Bir ihtisas komisyonuna kanunla tanınan haktan yalnızca söz konusu komisyonun üyelerinin yararlanabileceği açıktır. 5393 sayılı Belediye Kanununun 24. maddesinin “Belediye meclisi, üyeleri arasından en az üç en fazla beş kişiden oluşan ihtisas komisyonları kurabilir” emredici hükmü doğrultusunda bir ihtisas komisyonu en fazla beş üyeden oluşabilir. Dolayısıyla 5393 sayılı Belediye Kanununun 24. maddesinin “meclis toplantısını müteakip imar komisyonu en fazla on iş günü, (…) içinde kendilerine havale edilen işleri sonuçlandırır.” hükmü doğrultusunda imar komisyonu üyelerine tanınan on gün huzur hakkı alma hakkından yalnızca imar komisyonunun beş üyesinin yararlanacağı açıktır. İmar komisyonu başkanlığındaki müşterek komisyona üye olmak, imar komisyonu üyesi olmayan meclis üyelerine on gün huzur hakkı alma hakkı vermez.

Ancak meclis üyelerinden Sıtkı POLAT ve İlkay ÖZTOPRAK’a 2009 yılının Ekim ayı ihtisas komisyonu toplantıları için yapılan huzur hakkı ödemelerinin üyesi oldukları ihtisas komisyonları göze alındığında mevzuata uygun olduğu görülmüştür.

Bu itibarla, dilekçi talebinin kısmen kabulü ile 1139 sayılı ilamın 3. maddesi ile verilen 98.017,35 TL tutarındaki tazmin hükmünden mevzuata uygun olarak ödenen 963,10 TL’nin düşülerek, geriye kalan ve mevzuata aykırı olarak ödenen 97.054,25 TL’nin;

23.037,50 TL'sinin Harcama Yetkilisi Zeki BOZKURT ile Gerçekleştirme Görevlisi Nilgün ÖZKARDEŞ'in,

49.457,70 TL'sinin Harcama Yetkilisi (Yazı İşleri Müdür Vekili) Ayşegül ÖZDEMİR ile Gerçekleştirme Görevlisi Kiraz UZUN'un,

24.559,05 TL'sinin Harcama Yetkilisi (Yazı İşleri Müdür Vekili) Ayşegül ÖZDEMİR ile Gerçekleştirme Görevlisi Yeliz TURUŞKAN'ın, uhdesinde kalmak üzere, hükmün 97.054,25 TL olarak DÜZELTİLEREK TASDİKİNE,

Karar verildiği 08.04.2014 tarih ve 38768 sayılı tutanakta yazılı olmakla iş bu ilam tanzim kılındı.