Dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra gereği görüşüldü;

1- 926 sayılı ilamın 34. maddesiyle; Lisansüstü eğitim yapmak amacıyla iki yıl süreyle yurt dışına gönderilen ve aynı zamanda söz konusu iki yıllık sürenin ilk yılında inceleme ve araştırma görevi de verilen Gelirler Kontrolörü Ersin Başar EKMEKÇİ’ye, aynı zamanda inceleme ve araştırma yaptığı ilk yıl için ödenen yurt dışı gündeliğinin hesabında, 6245 sayılı Harcırah Kanunu’nun 42 nci maddesinde yer alan sınırlamalara uyulmaksızın ödemede bulunulması neticesinde kamu zararına sebebiyet verildiği gerekçesi ile 9.109,63- TL’ye tazmin hükmü verilmiştir.

Dilekçi temyiz dilekçesinde özetle;

III- TEMYİZ BAŞVURUSUNUN GEREKÇELERİ:

A- Araştırma ve İnceleme Görevi Gelirler Kontrolörlerinin Asli Görevlerinden Olduğunu,

5345 sayılı Gelir İdaresi Başkanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun "Görevler" başlıklı 4 üncü maddesinin (n) ve (p) bentlerinde; "n) Görev alanına giren konularda, uluslararası gelişmeleri izlemek ve Avrupa Birliği, uluslararası kuruluşlar ve diğer devletlerle işbirliği yapmak." ve "p) Nitelikli insan kaynağının kazandırılması, yetkinliklerin geliştirilmesi, kariyer planlarının yapılması ve performanslarının ölçülmesini sağlamak." Başkanlığın görevleri arasında sayıldığını,

Aynı Kanunun (mülga) 14 üncü maddesinde (Mülga) Gelirler Kontrolörleri Başkanlığının görevleri sayılmış olup, bu görevler arasında (Maddenin 23/7/2010 tarih ve 6009 sayılı Kanun ile değişmeden önceki işlem tarihinde yürürlükte olan hali);

"b) Gelirler kontrolörleri ve stajyer gelirler kontrolörleri tarafından yapılacak vergi inceleme ve denetimine ilişkin yöntem ve teknikleri geliştirmek, standart ve ilkelerin oluşturulmasını sağlamak, inceleme ve denetim rehberleri hazırlamak

c) Vergi inceleme ve denetimlerinin etkinlik ve verimliliğini artırıcı tedbirler konusunda görüş ve önerilerde bulunmak.

d) Başkanlıkça verilecek konularda etüt, araştırma ve incelemeler yapmak.

e) Mevzuatla gelirler kontrolörlerine verilen görevleri yapmak ve yetkileri kullanmak.

f) Başkanlık tarafından verilecek diğer görevleri yapmak." .

Bulunduğunu,

5345 sayılı Kanunun, 23/7/2010 tarih ve 6009 sayılı Kanun ile değişik (mülga) 14 üncü maddesinde de önceki hükme paralel şekilde (Mülga) Gelirler Kontrolörleri Başkanlığının görevlen sayılmış olup, bu görevler arasında "d) Belirlenecek konularda etüt, araştırma ve incelemeler yapmak." da yer aldığını,

(Mülga) Maliye Bakanlığı Gelirler Kontrolörleri Yönetmeliğinin 35/e maddesinde; "Görevlerinde başarılı Kontrolörler yapılacak yabancı dil imtihanlarında da başarılı olmak şartı ile Bakanlıkça lüzum görülecek inceleme ve araştırmaları yapmak veya Bakanlıkça uygun görüldüğü hallerde mesleki incelemelerde bulunmak maksadı ile bir yıldan fazla olmamak üzere yabancı memleketlere geçici görevle gönderilebilirler." hükmü yer aldığını,

Mesleki bir konuda inceleme ve araştırma yapmak, İlamda belirtildiği gibi Gelirler Kontrolörlerinin esas görevleri dışında bir görev olmayıp doğrudan Kanundan kaynaklanan asli görevlerinden olduğunu, ayrıca (Mülga) Maliye Bakanlığı Gelirler Kontrolörleri Yönetmeliğinin 35/e maddesi uyarınca Gelirler Kontrolörleri, Bakanlıkça lüzum görülecek inceleme ve araştırmaları yapmak veya Bakanlıkça uygun görüldüğü hallerde mesleki incelemelerde bulunmak maksadı ile bir yıldan fazla olmamak üzere yabancı memleketlere geçici görevle gönderilebilmekte olduğunu,

Bakanlık Makamının 03.07.2008 tarihli Onayı ile Gelirler Kontrolörlerinin yurtdışında lisansüstü öğrenim görmesi uygun bulunduğunu, Söz konusu Onayda; lisansüstü öğrenim görülecek iki yılın ilk yılının yönetmelik gereğince geçici görevden sayılması, yurt dışı harcırahının Gelir İdaresi Başkanlığı Bütçesinin ilgili tertibinden karşılanması, 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 79'uncu maddesi çerçevesinde ikinci yıla ait yapılacak transferlerinin Başkanlık Bütçesinin ilgili tertibinden karşılanması ve lisansüstü öğrenim amacıyla yurt dışına gönderileceklerin bağlı bulundukları birimlerce belirlenecek bir konuda araştırma yapmaları gerektiğinin ifade edildiğini,

Bakanlık Makamı Onayı uyarınca Gelirler Kontrolörlerinin bir yandan lisansüstü öğrenim için yurtdışına gönderilirken, diğer taraftan da, aynı Onay uyarınca araştırma yapmak üzere bir (1) yıl süreyle yurtdışında geçici olarak görevlendiridiğini,

B- Hem Harcırah Ödenen Gelirler Kontrolörü Hem De Verilen Görevin Harcırah Kanunun 33/B Maddesi İle 42'nci Maddesinin Son Fıkrası Kapsamında Olduğunu, Dolayısıyla, Temyize Konu İlamın Kanuni Dayanaktan Mahrum Olduğunu,

Dilekçi bu başlık altında,

1) Harcırah Kanunu Hükümleri;

6245 sayılı Harcırah Kanununun "Geçici görev gündeliğinin verilebileceği azami süre" başlıklı 42'nci maddesinde;

"Geçici bir görev ile başka bir yere gönderilenlere, görev mahalline varış tarihinden itibaren bu Kanuna göre verilen gündelikler:

a. Yurtiçinde bir yıllık dönem zarfında aynı yerde, aynı iş için ve aynı şahsa 180 günden fazla verilemez. İlk 90 gün için tam, takibeden 90 gün için 2/3 oranında ödenir.

b. Yurtdışında ilk 180 gün tam ve müteakip günler için 2/3 oranında ödenir.

Geçici görevlendirmelerde meydana gelecek ara vermeler bu müddetleri veya gündelik miktarını artırmaya neden olamaz.

Gündelikleri 33 üncü maddenin (b) fıkrasına göre tespit edilenlerle,... hakkında bu madde hükmü uygulanmaz."

hükmü yer aldığını,

Aynı Kanunun "Yurtiçinde verilecek gündeliklerin miktarı" başlıklı 33'üncü maddesinin (b) fıkrası kapsamında, "Devamlı ikamet ettikleri yerler dikkate alınarak kurumlarınca belirlenen görev merkezi, mıntıka merkezi ve grup merkezi dışına teftiş, denetim, inceleme veya soruşturma görevi ile gönderilen (...), Bakanlık, Müsteşarlık ve Bağımsız Genel Müdürlük Müfettiş ve Müfettiş Yardımcıları,..." da sayıldığını,

Kanun koyucu, 42 nci maddenin son fıkrasında yer alan "Gündelikleri 33 üncü maddenin (b) fıkrasına göre tespit edilenlerle, ... hakkında bu madde hükmü uygulanmaz." ibaresiyle 33/b'deki hem unvanlara hem de görevlere atıfta bulunduğunu, dolayısıyla 42'nci maddenin son fıkrası kapsamında sınırlamaya tabi olmadan gündelik ödenebilmesi için ödeme yapılacak kimse Harcırah Kanununun;

(1) 33/b maddesindeki unvanlara sahip,

(2) 33/b maddesinde sayılan teftiş, denetim, inceleme veya soruşturma görevleri ile görevlendirilmiş olması gerektiğini,

Temyize konu ilamdaki olayda;

(1) Ödeme yapılan memurun Bakanlık Müfettişi olduğunu,

(2) Ödemenin müfettişin İNCELEME görevi sebebiyle yapıldığını,

Oysa 926 sayılı İlamın gerekçesinde denetim ve soruşturma gibi işler için sınırlama uygulanmayacağı; inceleme ve araştırma görevinin ise bu kapsamda değerlendirilemeyeceğinin ifade edildiğini,

Bu değerlendirmenin, Harcırah Kanununun sadece ruhuna değil lafzına da açıkça aykırı olduğunu, çünkü İNCELEME görevi Harcırah Kanununun 33/b maddesinde açıkça belirtildiği halde temyize konu İlamda bu husus görmezden gelindiğini,

2) "İnceleme" Görevinin Mahiyeti bakımından;

İlamda Harcırah Kanununun 33/b maddesindeki "İNCELEME" görevinin görmezden gelinmesinin, bir hata değilse, "inceleme" kavramının yanlış anlamlandırılmasıyla ilgili olabileceğinin düşünüldüğünü, açıkça belirtilmiş olmamakla beraber, temyize konu İlamda "inceleme" daha ziyade "denetim" ya da "soruşturma" şeklinde yorumlandığını, hâlbuki Harcırah Kanununun 33/b maddesinde "teftiş, denetim, inceleme veya soruşturma" görevlerinin ayrı ayrı sayıldığını, dolayısıyla, "kanun koyucu abesle iştigal etmez" ilkesi gereğince, maddede geçen "inceleme" kavramının ifade ettiği husus "teftiş", "denetim" ve "soruşturma" kavramlarının dışında bir hususun olması gerektiğini,

Türk Dil Kurumunun internet sitesindeki Türkçe sözlükte "incelemek" fiilinin anlamı, "bir işi veya bir şeyi ele alıp özelliklerini, ayrıntılarını inceden inceye, özenli bir biçimde anlamaya, öğrenmeye çalışmak, tetkik etmek" olarak açıklandığını, dolayısıyla mesleki ve bilimsel nitelikli araştırmalar dahil her türlü konunun araştırılması "inceleme" kavramı içinde mütalaa edilecek işlerden olduğunu,

3) Maddenin Gerekçesi İnceleme ve Araştırmayla Görevlendirilen Maliye Müfettişinin 42 nci Maddedeki Kısıtlamalara Tabi Olmadığı Görüşünü Desteklediğini,

Nitekim konu 42'nci maddenin gerekçesinde şöyle ele alındığını : "Diğer taraftan, yurtiçindeki muvakkat vazife hallerinin bazen muvakkat vazife mevhumu ile kabili telif olmayacak bir şekilde uzun müddetler devam ettirildiği ve bu yüzden çok uzun müddetler yevmiye ödenmek mecburiyetinde kalındığı vakidir. Halbuki vazifenin uzun müddetle devam etmesi ona daimiyet izafe olunmasını, yani bu vazifeye kadro tahsisi suretiyle muamele yapılmasını icap ettirir. (...) "

"Maddenin son fıkrasına göre bu madde, müfettiş ve benzerleri ile fiilen arazi üzerinde çalışıp da tazminat alan kimseler hakkında tatbik olunmayacak, yani bu gibi kimselere verilecek yevmiye veya tazminat müddet bakımından takyide ve tenzilata tabi tutulmayacaktır. Zira her iki grubun vazifelerinin mahiyeti bunların teftiş, tahkik vesair maksadı ile daimi olarak seyahat halinde bulunmalarını icabettirdiği gibi, önceden tahmini mümkün olmayan hadise ve meselelerin zuhuru ile -mesela bir tahkik için- bir müfettişin bir mahalde 180 günden fazla kalması da mümkün olup, bu takdirde o iş için oraya kadro verilmesi gerektiği düşüncesi de varit olamaz,"

Gerekçeden anlaşılacağı üzere gerek yurtiçi gerekse yurtdışı yevmiyelerin sınırlandırılmasında amaç, daimi nitelikte olup bir kadro tahsis edilerek ifa edilmesi gereken işler için geçici görevlendirme yapılarak harcırah sisteminin suiistimal edilmesinin önlenmesi olduğunu, mesela maliye müfettişi yurtdışındaki bir diplomatik misyonda "Maliye Müşavirliği" görevini ifa etmek üzere geçici görevlendirilmiş olsa 42'nci maddedeki sınırlamalara tabi olacağını, Çünkü bu iş daimi nitelikli olup bir kadro tahsisini gerektirecek mahiyette olduğunu, ancak takdir edilir ki, Maliye Müfettişlerinin inceleme ve araştırma görevi kadro tahsis edilerek sürekli görevle yapılacak bir iş olmadığını, işte tam bu sebeple 42'nci maddenin son fıkrasında, gündelikleri 33'üncü maddenin (b) fıkrasına göre belirlenenler sınırlandırma kapsamı dışında tutulduğunu,

4) Maliye Bakanlığı, Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün Görüşünün de Aynı Yönde Olduğunu,

Başbakanlık Maliye Başkanlığının, denetim elemanlarının yurtdışına eğitim ve inceleme yapmak üzere görevlendirilmeleri dolayısıyla ödenecek yurtdışı gündeliklerinin hesabında Harcırah Kanununun 42'nci maddesindeki sürelerin dikkate alınıp alınmayacağına ilişkin sorusuna Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 25/03/2004 tarihli ve 5369 sayılı yazıyla verdiği cevabi yazıda: "Buna göre, geçici görev gündeliğinin verilebileceği azami sürelerin söz konusu 42 'nci maddenin son fıkrasında sayılanlar için uygulanması mümkün görülmemektedir. Bu itibarla asli görevleri gereği teftiş, denetim, inceleme veya soruşturma amacıyla yurtdışına gönderilen denetim elemanlarına 6245 sayılı Kanunun 42'nci maddesinin son fıkrası hükmü gereğince yevmiyelerinin tam olarak ödenmesi mümkün bulunmaktadır. " denildiğini,

5) Aynı Konuyla ilgili olarak Sayıştay’ın Muhtelif tarihlerde Vermiş Olduğu Kararlarında Görüşlerini Desteklediğini,

Sayıştay 4. Dairesi, 1977 yılında vermiş olduğu 24578 sayılı Kararında; "Müfettişlerin asli görevleri teftiş, tahkik ve tetkikten ibaret olduğu cihetle; bunların, bakanlık ve idarelerce lüzum görülen her türlü incelemeye memur edilmeleri her zaman mümkün ve uygulama da böyle yürütülegeldiğine göre yapacakları incelemenin yurt içinde veya yurt dışında yapılmış olması işin mahiyetini değiştirmemektedir. Şu halde, müfettişlerin teftiş ve tahkik için başka, aynı sıfat ve yetkiyle yapacakları inceleme için başka hükümlere tabi tutulmalarını gerektiren haklı bir neden bulunmamaktadır. Sonuç olarak bunların asli görevleri dışında geçici bir görevle ve kendi kazanılmış haklarını arttırmak amacıyla gönderilmeleri hali hariç olmak üzere; asli görevlerinin gereği olarak belli konular üzerinde inceleme yapmak için yurt dışına gönderilmeleri halinde oralarda kaldıkları müddetçe kendilerine 6245 Sayılı Kanunun 42'nci maddesinin son fıkrası hükmü karşısında yevmiyelerinin tam olarak ödenmesi gerekir." diyerek konuyu isabetle karara bağladığını,

21.05.1982 tarihli Sayıştay Temyiz Kurulu kararında; "Filhakika, yukarıda sözü edilen yönetmeliğin (Maliye Bakanlığı Hesap Uzmanları Kurulu Yönetmeliği) 46'ncı maddesinde aynen, "Hesap Uzmanları Bakanlıkça lüzum görülecek özel inceleme ve araştırmalar yapmak üzere geçici görevle yabancı memleketlere gönderilirler" denilmektedir.

Adı geçen Hesap Uzmanlarına Bakanlık makamınca verilen inceleme ve araştırma konulan yönetmeliğin 51'inci maddesine uygun bulunmaktadır. Dolayısıyla Yönetmeliğin 49 uncu maddesinde de giderleri kısmen veya tamamen bütçe dışı kaynaklardan karşılanmak suretiyle yabancı memleketlere gidecek hesap uzmanlarının Bakanlık tarafından belli edilecek inceleme programına uymak şartı ile özel programlara göre yapacakları çalışmalar yabancı memleketlerdeki inceleme çalışmaları yerine geçer hükmü yer aldığına göre, adı geçenlerin çalışmalarının staj ve öğrenim olarak değil, yönetmeliğe göre inceleme olarak tanımlanması icap eder."denildiğini,

Diğer taraftan, Sayıştay Genel Kurulu'nun 08.07.1954 gün ve 2202 sayılı Genel Kurul Kararında, müfettişlere mevzuatı gereğince vazifeleri meyanında "inceleme"de bulunması halinde, yabancı memleketlere gönderilmeleri halinde bütün süre için, tam gündelik verilebileceğinin kararlaştırıldığını,

Son olarak 2010 yılında Sayıştay Temyiz Kurulu, aynı konuda Sanayi ve Ticaret Bakanlığı Müfettişine yapılan ödemeden dolayı verilen tazmin hükmünün kaldırılmasına karar verdiğini,

6) Hukuk Güvenliği İlkesinin Bu İlamın Kaldırılmasını Gerektirdiğini,

Anayasanın 2'nci maddesine göre Türkiye Cumhuriyetinin bir hukuk devleti olduğunu, hukuk devleti ilkesinin, vatandaşların hukuki güvenlik içinde bulundukları, devletin fiil ve işlemlerinin hukuk kurallarına bağlı olduğu bir sistemi ifade ettiğini, hukuk güvenliği ilkesinin, yalnızca hukuk düzeninin değil, aynı zamanda belirli sınırlar içinde, bütün devlet faaliyetlerinin, belirli oranda önceden öngörülebilir olması anlamını taşıdığını,

Temyize konu İlamın, hukuk devleti ve hukuk güvenliği ilkeleriyle telifi kabil olmadığını,. Çünkü;

(1) Sağduyulu bir anlayışla bakıldığında yapılan ödemenin kanuna uygun olduğunu,

(2) Bakanlıklarında denetim elemanlarına inceleme ve araştırma görevi sebebiyle harcırahın 42'nci maddenin son fıkrasına göre kısıtlamaya tabi tutulmadan ödenmesi uygulamasının en az 30 yıldır süren bir uygulama olduğunu, Bakanlıklarının ilgili birimlerinde yaptırdıkları araştırmaya göre bugüne kadar Sayıştay tarafından herhangi bir tazmin kararı verilmediğini,

(3) Aynı konuda Sayıştay'ın 4. Dairesinin ve Temyiz Kurulunun yukarıda belirtilen Kararlarının idare lehine olduğunu,

(4) Hukuki düzenlemelerde bu konuyu etkileyecek bir değişiklik de olmadığını,

Bu şartlar altında, bugüne kadar olandan farklı bir hüküm kurulması hukuk güvenliği ilkesine ve dolayısıyla hukuk devleti ilkesine aykırı olduğunu,

Gerek Kanun hükümleri, gerek Kanunun gerekçesi ve gerekse Kanun hükmüyle ilgili görüş veya karar veren Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğü, Sayıştay 4. Dairesi ve Sayıştay Temyiz Kurulu'na göre; müfettişlerin yurt içinde veya yurt dışında bakanlıkları tarafından gerekli görülen her türlü incelemelerde görevlendirileceği, bu görevlendirmelerin asli görevlerinin gereği olduğu, bir inceleme işi için yurt dışında görevlendirilen Bakanlık Müfettişlerine ödenecek gündeliklerin 6245 sayılı Kanun'un 42'nci maddesinde yer alan sınırlamalara tabi olmadığının anlaşılmakta olduğunu,

Bu sebeple, Gelirler Kontrolörlerine yurt dışında inceleme yapmak üzere geçici görevli bulundukları zaman zarfında gündeliklerinin tam olarak ödenmesinde mevzuata aykırılık bulunmadığını belirterek, Sayıştay 7'nci Dairesince verilen ve 34,35 ve 37 sıra numaralı ilamlarda belirtilen tazmin hükümlerinin kaldırılmasını talep etmiştir.

Sayıştay Başsavcılığı karşılama yazısında; ” Temyiz Kurulunun dosya no 31538, tutanak no 32339 ve 09.11.2010 tarihli kararı doğrultusunda tazmin hükmünün kaldırılmasına karar verilmesi mütalaa olunur.” Demiştir.

Rapor dosyasının incelenmesinde, Maliye Bakanlığı’nın istemi üzerine, 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 78 inci ve değişik 79 uncu maddeleri uyarınca, meslekleri ile ilgili hizmetlerde yetiştirilmek, eğitilmek, bilgilerini artırmak, staj yapmak veya aynı Kanunun 218'inci maddesi uyarınca lisans üstü öğrenim görmek üzere yurtdışına gönderilen ve kendilerine aynı zamanda araştırma ve inceleme görevi de verilen denetim elemanlarına, geçici görevin ifa edildiği süre zarfında, yurtdışı geçici görev gündeliği ödenip ödenemeyeceği hususunda, Sayıştay Genel Kurulu’nca alınan 10.10.1985 tarih ve 4512 sayılı kararda özetle; gerek 657 sayılı Kanun’un 78 inci ve 79 uncu maddeleri uyarınca, meslekleri ile ilgili hizmetlerde yetiştirilmek, eğitilmek, bilgilerini artırmak, staj yapmak veya aynı Kanunun 218'inci maddesi uyarınca lisans üstü öğrenim görmek üzere yurtdışına gönderilen denetim elemanlarına ödenen yurt dışı aylıklarının, gerekse de, araştırma ve inceleme görevi ile yurt dışına gönderilen denetim elemanlarına ödenen geçici görev yolluklarının gider karşılığı olarak yapılan ödemeler olduğu, lisansüstü eğitim amacıyla yurt dışına gönderilen denetim elemanlarından, kendilerine aynı zamanda araştırma ve inceleme görevi de verilenlere, söz konusu her iki ödeme de gider karşılığı ödemler olduğundan bahisle, hem yurt dışı aylığı, hem de yurt dışı geçici görev yolluğu ödenemeyeceğinden, öğrenci aylıklarının, yurt dışı geçici görev gündeliğine tamamlanması şeklindeki uygulamanın, hazine menfaatine uygun olduğu ve mevzuata da aykırılık teşkil etmediğinden bahisle, öğrenci aylıklarının yurt dışı geçici görev gündeliğine tamamlanması şeklinde ödeme yapılabileceği yönünde karar verilerek Maliye Bakanlığı’na bildirilmesi sebebiyle, sorumlu sıfatıyla ödeme belgelerinde imzası bulunan sorumlulara geçici görev gündeliği verilmesi hususunda herhangi bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden, sorgu konusu ödemelerin bu kısmı ile ilgili olarak ilişilecek herhangi bir husus bulunmadığına, ancak, söz konusu kişiye ödeme yapılırken 6245 sayılı Harcırah Kanunu’nun 42 nci maddesindeki sınırlamalara uyulmadan geçici görev gündeliğinin ödenmesinin ise mevzuata aykırı bulunarak tazmin hükmünün verildiği görülmüştür.

6245 sayılı Kanunun 14 üncü maddesinde, bu Kanuna tabi kurumlara ait bir görevin yapılması amacıyla geçici olarak yurt içinde veya dışında başka bir yere gönderilenlere, geçici görev yolluğu olarak yol gideri ve gündelik verileceği hükme bağlanmıştır.

Öte yandan, 6245 sayılı Kanunun "Geçici görev gündeliğinin verilebileceği azami süre" başlıklı 42 nci maddesinde;

"Geçici bir görev ile başka bir yere gönderilenlere, görev mahalline varış tarihinden itibaren bu Kanuna göre verilen gündelikler:

a) Yurtiçinde bir yıllık dönem zarfında aynı yerde, aynı ış için ve aynı şahsa 180 günden fazla verilemez. İlk 90 gün için tam, takip eden 90 gün için 2/3 oranında ödenir.

b)Yurtdışında ilk 180 gün tam ve müteakip günler için 2/3 oranında ödenir.

Geçici görevlendirmelerde meydana gelecek ara vermeler bu müddetleri veya gündelik miktarını artırmaya neden olamaz.

Gündelikleri 33 üncü maddenin (b) fıkrasına göre tespit edilenlerle, 50 ncı maddede sayılanlar; etüd ve inşaat maksadıyla arazı üzerinde bilfiil çalışan yüksek mühendis, mühendis, jeolog, fen memuru, desinatör, topograf ve bunlarla birlikte çalışmaları zorunlu bulunan diğer memur ve hizmetliler; Hükümeti temsilen uluslararası konferanslara katılanlar; 1402 sayılı Sıkıyönetim Kanununun 26 ncı maddesinin (b) bendindeki personelden sıkıyönetim süresince memuriyet mahalli dışında geçici olarak görevlendirilenler ile bunlardan sıkıyönetim mahkemelerinde görevlendirilenler (Bu mahkemelerin görevleri sona erinceye kadar) ve sıkıyönetim mahkemelerince verilmiş bulunan kararlara ilişkin olarak kanunları uyarınca Asken Yargıtay Daireler Kurulu, Daireler ve Başsavcılığında görevlendirilecek tetkik hâkimi, Cumhuriyet savcısı ve savcı yardımcılarından (Bu görevleri sona erinceye kadar) hakkında bu madde hükmü uygulanmaz. "

hükmüne yer verilmiştir.

Anılan Kanun’un 33’üncü maddesi (b) fıkrasında ise; “Devamlı ikamet ettikleri yerler dikkate alınarak kurumlarınca belirlenen görev merkezi, mıntıka merkezi ve grup merkezi dışına teftiş, denetim, inceleme veya soruşturma görevi ile gönderilen ……Bakanlık, Müsteşarlık ve Bağımsız Genel Müdürlük Müfettiş ve Müfettiş Yardımcıları, ….”nın gündeliklerine ilişkin esaslar yer almaktadır.

Buna göre, geçici görev gündeliğinin verilebileceği azami sürelerin, söz konusu 42 nci maddenin son fıkrasında sayılanlar için uygulanması mümkün görülmemektedir.

Bu itibarla, dilekçi talebinin kabulü ile 926 sayılı ilamın 34. maddesi ile 9.109,63- TL’ye ilişkin olarak verilen tazmin hükmünün KALDIRILMASINA,



2- 926 sayılı ilamın 35. maddesiyle; Lisansüstü eğitim yapmak amacıyla iki yıl süreyle yurt dışına gönderilen ve aynı zamanda söz konusu iki yıllık sürenin ilk yılında inceleme ve araştırma görevi de verilen Gelirler Kontrolörü Murat OLGUN’a, aynı zamanda inceleme ve araştırma yaptığı ilk yıl için ödenen yurt dışı gündeliğinin hesabında, 6245 sayılı Harcırah Kanunu’nun 42 nci maddesinde yer alan sınırlamalara uyulmaksızın ödemede bulunulması neticesinde kamu zararına sebebiyet verildiği gerekçesi ile 5.470,48- TL’ye tazmin hükmü verilmiştir.

İşbu ilamın 1. Maddesinde belirtilen gerekçelerle, dilekçi talebinin kabulü ile 926 sayılı ilamın 35. maddesi ile 5.470,48- TL’ye ilişkin olarak verilen tazmin hükmünün KALDIRILMASINA,



3- 926 sayılı ilamın 37. maddesiyle; Lisansüstü eğitim yapmak amacıyla iki yıl süreyle yurt dışına gönderilen ve aynı zamanda söz konusu iki yıllık sürenin ilk yılında inceleme ve araştırma görevi de verilen Gelirler Kontrolörü Tolga BÜYÜKDEĞİRMENCİ’ye, aynı zamanda inceleme ve araştırma yaptığı ilk yıl için ödenen yurt dışı gündeliğinin hesabında, 6245 sayılı Harcırah Kanunu’nun 42 nci maddesinde yer alan sınırlamalara uyulmaksızın ödemede bulunulması neticesinde kamu zararına sebebiyet verildiği gerekçesi ile 9.484,33- TL’ye tazmin hükmü verilmiştir.

İşbu ilamın 1. Maddesinde belirtilen gerekçelerle, dilekçi talebinin kabulü ile 926 sayılı ilamın 37. maddesi ile 9.484,33- TL’ye ilişkin olarak verilen tazmin hükmünün KALDIRILMASINA,

Karar verildiği 04.02.2014 tarih ve 38335 sayılı tutanakta yazılı olmakla işbu ilam tanzim kılındı.