Temyiz Karar Detayı
Kamu İdaresi
Yılı
2008
Daire
4
Dosya No
36458
Tutanak No
39998
Tutanak Tarihi
03.02.2015
Konu
KARAR
1- 1467 sayılı ilamın 3 üncü maddesiyle: Belediye Başkanı Mustafa Türkmenoğlu'na "muhtelif ödeme" başlığı altında ne amaçla ödendiği belirlenemeyen aylık 608.00 TL tutarında ek ödemede bulunulduğu gerekçesiyle 7.273,40 TL.’ye tazmin hükmü verilmiştir.
Dilekçi dilekçesinde özetle:
Sayıştay 4. Daireden gelen ilamda yapılan ilgili ödemenin; "Muhtelif Ödeme" başlığı altında, ne amaçla ödendiği belirlenemeyen, anlaşılamayan diye ifade edilen ödemenin dayanağı ve amacını açıklamak istiyorum. 14-11-1995 tarih ve 8 nolu Kadirli Belediye Meclis Kararıyla kurulan Fırın Fon Satış Saymanlığı Yönetmeliğin 12. Maddesinde ; "Yönetim Kurulu görevini yaparken ve yetkilerini kullanırken, yüklendikleri ticari sorumluluk riskine karşı, ayrıca fonun amaçları ile ilgili 4. Maddesindeki hususların gerçekleşmesini sağlamak için, normal mesailerin dışında çalışmaları yapmaları gerektiğinden, yönetim kurulu başkanı, başkan yardımcısı, tanzim satışını yürüten üyeye huzur hakkı vardır ve verilir. Ancak bu şekilde yönetim kurulu üyelerinin her birine ay içinde yapılacak toplam ödeme asgari ücreti geçemez" denilmektedir. Muhtelif ödeme şeklinde yazılması kanaatime göre Muhasebecimizin sehven yaptığı bir işlemdir. Yapılan işlemin başlığı ve dayanağının bu olduğunu ,
Fon Satış yönetmeliği hükümleri devam ederken 2006 yılında Analitik Bütçe ye geçildiği için, fonun gelirleri belediyenin bütçesine aktarılmıştır. Dolayısıyla, yönetmelikteki 12. madde hükmü uyarınca yönetim kurulu üyelerinin huzur hakkı bunun için belediyenin ana tek bütçesinden ödendiğini,
Tek bütçeye geçilmesinin ardından Fırın Fon Saymanlığımızın huzur hakkının yönetim kurulu üyelerine verilmeyeceğine dair açık bir hüküm mevzuatta bulunmadığından, ayrıca Sayıştay'ın da bu konuda emsal bir kararının olmamasından, bu hususla ilgili, belediyemizi denetlemekle yetkili hiçbir merciden, herhangi bir uyarı da alınmamasından dolayı bu uygulama yapılmıştır. Burada kurumu zarara uğratmak diye bir kasıt olmadığını,
Kadirli Belediyesinde 1995 yılından beri var olan bu fondan, bu ödemeler her başkan döneminde yapıldığından, fazladan bir ücret almak için özellikle kendilerinin ihdas ettiği yeni birim ve başlık olmadığından, muhasebecilerinin de olamayacağına dair yazılı bir uyarısı olmadığından bu ödemelerin yapıldığını, Özel hukukun olduğu yerde genel hukuk icra edilmez diye de bir genel hukuk anlayışı olduğunu,
Ortada; Belediye Kanununun 21. Maddesinde değinilen, olması gereken şartlardan biri olan, Belediye Meclis Kararı onayı da bulunmaktadır. İçişleri bakanlığının teftiş elemanları tarafından 2008 yılı işlemlerinin kontrollerinde de bu konuda bir uyarı yazısı almamış olmamızın da nazarı dikkate alınmasını takdirlerinize sunuyoruz. Sayıştay ve belediyeler, analitik bütçeye geçilmesinden dolayı böyle bir durumla karşılaşmakta olmaya başlayacağının da göz önünde bulundurulmasını, burada kamuyu zarara uğratmak gibi bir maksadının olmadığını,
Bu parayı art niyetle ve keyfi almadık. Geçmiş dönemlerde uygulandığı gibi, belediye meclis ve encümen kararları gereği aldık. Bilfiil de bu görev hakkıyla yapıldığından, böyle bir ödeme yapıldığını,
Bu ödemenin kamu zararı olarak görülmesi ve geri istenmesi halinde ise, anayasanın 18. maddesinde belirtilen " ANGARYA İŞLER " yaptırma ve yapma gibi bir duruma düşülme söz konusu olacağından, kamu zararının söz konusu olmaması gerektiğini, Eşit işe eşit ücret anlayışına da dayalı olarak, Kamu iktisadi teşekküllerinde de bu ödemenin yapılmakta olmasının da göz önünde bulundurulmasını takdirlerinize sunulduğunu,
Bir de, fırın fon saymanlığının paraları da tek bütçe gereği belediye hesabına yatırıldığından, alacaklıların belediyenin banka hesaplarına koyduracakları haciz işlemlerinden, hizmet için kullanacağımız bu paralarımızın korunması maksadını taşıyarak, analitik bütçe kavramı gereğince bütçe gelirlerimizin tekliği sistemine uymak durumunda olduğunu,
Personelinin bile maaşlarını karşılamakta güçlük çeken fırının, fon yönetim kurulu fedakar ve dürüst, akıllı çalışmaları ve profesyonel yönetim anlayışı doğrultusunda kar'a geçirildiğini, kamuyu zarara sokmak değil, tam tersi kar'a geçirip kurtarmanın gayretinde olduğunu,
Raporda ve ilamda 5393 sayılı kanunun 39. maddesinde belediye başkanının özlük hakları düzenlenirken; Fondan veya başka bir yerden ücret ödenmeyeceğine dair bir hüküm açıkça bulunmadığını, Ayrıca ilamda; Fonun bütçe dışı bir işletme olması nedeniyle, huzur hakkının kendi bütçesinden ödenmesi gerektiği belirtiliyorsa da, 2006 yılında Analitik bütçeye geçildiğinden; bütçenin, bütçe tekniğine uygun olarak huzur hakkı belediye bütçesinden ödendiğini,
Tarih : 16.12.2008 No : 30518 Sayıştay Temyiz Kurulunun 2004 yılındaki bir olaya ilişkin kararı: 13. 07. 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanununun 84. maddesi hükmüne göre Belediye Kanunu ile 657 Sayılı Devlet Memurları Kanunu hükümleri ve uygulamaları çatışırsa Belediye Kanunu hükümlerinin uygulanmasının gerektiğini, 10-03-2006 tarih ve 26104 sayılı resmi gazetede yayınlanan " Mahalli İdareler Bütçe ve Muhasebe Yönetmeliğinin " tanımlar başlıklı 4. Maddesinin ( f ) bendinde ; Bütçenin tanımında : BÜTÇE GİDERİ: Kurumun bütçesinde ve mevzuatta GİDER: gider olarak tanımlanan her türlü işlem diye belirtildiğinden, BÜTÇENİN KAPSAMI babında; belediyenin muhasebe planına göre yapılacak kayıtların usul ve esaslarını belirler" denildiğinden, fırın fon saymanlık hesabından Yönetim Kurulu Üyelerine yapılan huzur hakları ödemeleri de bu tanıma uygun olarak bütçe gider kalemi olarak düşünüldüğünü gerekçesiyle tazmin hükmünün kaldırılmasını talep etmektedir.
Sayıştay savcılığının karşılamasında:
“İlgili; dilekçesinde, yukarıda belirtilen maddelerin tazmin hükmüne temyiz talebinde bulunduğunu öne sürmekte ise de, karşı görüşlerini yalnızca ilamın 3 ve 5. madde hükümlerine yöneltmiştir.Buna göre; İlam’ın 3. maddesine ilişkin olarak: 657 sayılı Kanunun 39. maddesi hükmü uyarınca belirlenen ücret dışında hiçbir şekilde ödeme yapılmaması gerekirken, “fırın fon satış saymanlığı yönetmeliği”nin 12. maddesine göre, yüklendikleri ticari risk karşılığı ödemenin yapıldığı iddiası yasal dayanaktan yoksundur. Nitekim Temyiz kurulu 06.03.2012 tarih ve 34498 Tutanaklı numaralı kararı ile bu konudaki Daire kararını onamıştır.” Denilmiştir.
Rapor dosyası ve eki belgelerin incelenmesi neticesinde;
5393 sayılı Belediye Kanununun “Belediye Başkanının Özlük Hakları” başlıklı 39 uncu maddesinin 1 inci fıkrasında;
“Belediye başkanına nüfusu;
…
c) 50.001’den 100.000’e kadar olan beldelerde 100.000,
… gösterge rakamının Devlet memurları için belirlenen aylık katsayı ile çarpımı sonucu bulunacak tutarda aylık brüt ödenek ödenir….”
Aynı maddenin son fıkrasında aynen;
“657 sayılı Devlet Memurları Kanunu uyarınca Devlet memurları ile bakmakla yükümlü bulundukları için uygulanan sosyal hak ve yardımlar, aynı esas ve usullere göre belediye başkanları ile bakmakla yükümlü bulundukları için de uygulanır.”
Aynı Kanunun “Encümen üyelerine verilecek ödenek” başlıklı 36 ncı maddesinde aynen;
“Belediye encümeni başkan ve üyelerine, nüfusu 10.000’e kadar olan belediyelerde (3.500), nüfusu 10.001-50.000’e kadar olan belediyelerde (4.500), 50.001-200.000’e kadar olan belediyelerde (6.000) ve 200.00’in üzerinde olan belediyelerde ise (7.500) gösterge rakamının Devlet memurları için belirlenen aylık katsayı ile çarpımı sonucu bulunacak tutarda aylık brüt ödenek verilir. Encümenin memur üyelerine bu tutarların yarısı ödenir.” hükümleri yer almaktadır.
5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu’nun ek 48 inci maddesinin (b) fıkrasında (Değişik 9/4/1990-KHK-418/35 md.; İptal: Ana.Mah.’nin 5/2/1992 tarih ve E.1990/22, K.1992/6 sayılı kararı ile; yeniden düzenleme: 18/5/1994-KHK/527/26 md.);
“Belediye Başkanı olarak iştirakçilikleri devam edenlere, genel idare hizmetleri sınıfında görev yapan genel müdürler için belirlenen ek gösterge rakamını ve öğrenim durumlarına göre yükselebilecekleri dereceyi geçmemek üzere emekli keseneklerine esas aylık dereceleri itibariyle mülki idare amirliği hizmetleri sınıfı için tespit edilen ek gösterge rakamları uygulanır.(….)”denilmektedir.
Mevzuat hükümlerinden açıkça anlaşılacağı üzere, merkez ilçe nüfusu 65.081 olan bir ilçedeki belediye başkanının aylık ödeneğine esas teşkil eden kalemler 100000 gösterge rakamı üzerinden ödenek ve medeni durumuna göre eş ve çocuk yardımı olup, bu ödemeler toplamından yapılacak emekli sandığı kesintilerinin de, öğrenim durumlarına göre yükselebilecekleri dereceyi geçmemek üzere emekli keseneklerine esas aylık dereceleri itibariyle mülki idare amirliği hizmetleri sınıfı için tespit edilen ek gösterge rakamlarının (3600) uygulanması gerekmektedir. Belediye Başkanına ödeneğine ek olarak, encümen toplantılarına başkanlık yaptığı dönemler için, 6000 gösterge rakamının memur maaş katsayısı ile çarpılması sonucunda ortaya çıkan tutar üzerinden encümen ücreti ödenmektedir.
Dilekçi fırın fon saymanlığının gelirlerinin Belediyeye aktarıldığı ve 2006 yılında tek bütçeye geçildiğini belirtmiştir. Bu ifadelerden fırın fon saymanlığının ayrı bir birim statüsünden çıkarılarak belediyenin bir birimi haline geldiği anlaşılmaktadır. Belediye başkanının aldığı ödenek belediyede gerçekleştirdiği tüm faaliyetlerinin karşılığı olarak ödenen tutardır. Fonun belediyeye dahil olması ile fonla ilgili olarak gerçekleştirilen toplantıların belediyenin diğer birimlerine ilişkin olarak yaptığı toplantılardan farkı olamayacağı sonucunu doğurur. Fırın fon saymanlığı belediye birimi haline geldikten ve giderlerini belediye bütçesinden karşılarken 5393 sayılı Belediye Kanununda belirtilen ödemeler dışında belediye bütçesinden ödeme yapılması mümkün değildir.
Belediye tarafından, yürürlükten kaldırılan 1580 sayılı Belediye Kanununun 15 inci maddesi hükmüne istinaden Tanzim Satış Fonu kurulmuş ve yönetmeliği de bu madde dayanak gösterilerek düzenlenmiş ve her ne kadar söz konusu yönetmelik ile fon için "Yönetim Kurulu" oluşturulması şeklinde düzenleme yapılmış ise de Anayasanın 123 üncü maddesinde kamu tüzel kişiliğinin, ancak kanunla veya kanunun verdiği yetkiye dayanılarak kurulacağı hükme bağlanmıştır. Söz konusu fon kanunla kurulmuş olmadığından kanunla düzenlenmiş herhangi bir idari yapısı ve ayrı tüzel kişiliği de bulunmamaktadır.
Bu itibarla söz konusu fonun belediye teşkilatı içinde belediye hizmetlerinin ifası için kurulan hizmet birimleri gibi değerlendirilmesi tabidir. Ayrıca söz konusu fon hesap olarak belediye hesabından ayrı olarak düzenlense de tabi olduğu mevzuat belediyenin tabi olduğu mevzuat hükümleri ile aynıdır. Yine ilgili fon yönetim kurulu üyelerine ve istihdam edilen görevlilere herhangi bir surette ücret ve benzeri adlar altında ödeme yapılabilmesi için açık bir şekilde bu ödemeleri öngören kanun veya kanunun verdiği yetkiye dayanarak düzenlenmiş diğer mevzuat hükümlerinin bulunması gerekmektedir. Bu durumda Belediyenin görev alanına giren hizmetlerin görülmesi için Belediye bünyesinde kurulu Tanzim Satış Fonu Yönetim Kurulu Üyelerine yersiz olarak huzur ücreti adı altında bir ödemede bulunması mümkün görülmemektedir.
Yukarıda açıklanan sebeplerle dilekçilerin iddialarının reddiyle 4.Daire tarafından 1467 sayılı nolu ilamın 3.maddesiyle tazminine karar verilen 7.273,40 YTL'ye ilişkin hükmün TASDİKİNE,
2- 1467 sayılı ilamın 5 inci maddesiyle; Geçici görevle ilçe dışına gönderilen Belediye Başkanı ve beraberindeki belediye personeline harcırah ödendiği halde ayrıca yemek ücretlerinin de ödendiği gerekçesiyle 6.718,34 TL.’ye tazmin hükmü verilmiştir.
Dilekçi dilekçesinde özetle:
Sıra no: 5 Madde No 7'de yer alan: 6.718,34 TL kamu zararı, belediye başkanı, belediye işleri için ilçe dışında koruması ve şoförü ile çıkması, genelde Ankara'ya gitmesi esnasında, yol harcamaları için avans verilmiştir. Belediye başkanına görev yaptığı sürelerde herhangi bir geçici görev yolluğu ödemesi yapılmamıştır.
Bahse konu geçici görev yolluğu ( AVANS ) ile, ilçe dışına çıkılan (Ankara, Adana, Osmaniye vs.) günlük çıkışları için yapılan ödemeler bulunmaktadır. Verilen avansların kalan miktarı geri alınarak, belgelere dayalı olarak avanslar da kapatıldığını, Dönemin belediye Başkanı olarak Ben Mustafa TÜRKMENOĞLU, beş yıldır belediye işlerini takip için şehir dışı çıkışlarından dolayı harcırah, yolluk ve yevmiye ödemesi bana hiç yapılmadı ödenmedi kesinlikle hiç almadığını,
Yani ilamda iddia edildiği gibi; hem avans ve hem de yolluk-harcırah alan biri olmadığını, Şayet böyle bir evrak düzenlemesi görülüyorsa, mevzuata aykırı böyle bir evrakı düzenleyip ödemeyi bize yapan Mali Hizmetler müdürü olduğunu, Yasalara uygun olarak bu işlemelerin yapılmasının belediyedeki uzmanı ve sorumlusu yetkilisi olacağını, Hem ayrıca bana böyle bir işlemin yapılmasının mevzuatlara uygun olmadığına dair yazılı bir uyarıda da bulunmamıştır. 5538 sayılı Kanun ile 6245 sayılı Harcırah Kanununa "Geçmişe Yönelik harcırah ödenmesi" başlıklı geçici 5 inci maddesi eklenmiştir. Harcırahın unsurları oluşmuşsa kişi harcırahını hak düşürücü zaman aşımı olan beş yıl içinde dilediği zaman alır da denilmektedir.. Merkezî Yönetim Harcama Belgeleri Yönetmeliği gereği Öte yandan, bir hakkın kullanılması ve/veya kullanılmamasının taktir hakkı, yasaların öngördüğü çerçevede o haktan faydalanacak olan bireye aittir denilmektedir. Aslında buna dayalı olarak geçmiş harcırahlarımın bir bir tespit edilerek, tarafıma ödenmesi veya takas yapılması gerektiğini, Geçmiş dönemlerde de olduğu gibi, yola çıkmadan önce Şoför ve koruma adına avans çıkarılır, harcamalar, belgelerle ondan yapılır, dönüşte belgeler ve artan para muhasebeye iade edilir. Burada parayı haksız yere yeme diye bir durum ve niyeti asla olmadığını, bu para çok tasarruflu kullanıldığını, Bu işlem ruhu ve özü itibariyle 6245 sayılı kanunun 14. Maddesine uygun yapıldığını, beş yıl boyunca Yurt dışı gezisine bile hiç gitmediğini, Hatta bir keresinde muhasebecimiz; --başkanım siz paranın yansını geri getiriyorsunuz, ne kadar az harcıyorsunuz -- demişti. Böyle bir insan nasıl kamuyu zarara sokmakla suçlanabilir? Hiçbir zaman kamuyu zarara sokmak gibi bir niyetimiz ve uygulamamız asla olmamıştır. Bunu tüm personel bilir. Ama benim emrim ve bilgim dışında bir işlem yapılmışsa bundan da sorumlu tutulamayacağını,
6245 sayılı Harcırah Kanununun 33 üncü maddesine 5335 sayılı Kanunun 4-c ile eklenen d) fıkrası ("Bu Kanun hükümlerine göre gündelik ödenenlerden ( (b) fıkrasına göre gündelik ödenenler hariç) yurt içinde yatacak yer temini için ödedikleri ücretleri belgelendirenlere, belge bedelini aşmamak ve her defasında on gün ile sınırlı olmak üzere gündeliklerinin tamamına kadar olan kısmı ayrıca ödenir." Denildiğini,
"Belediye başkanının ve diğer görevlilerin görevli olarak gidiş gelişleri neticesinde ulaşım bedelleri; yollukları dışında ödenmiş olup, bu ulaşım giderlerinin ödenmesinde yasaya aykırılık olmadığını, Ulaşım giderleri yolluk ödemesi dışında ayrıca yapıldığını, Konaklama ve yemek bedelleri de görevlilere ödenmesi gereken yolluk tutarı karşılığı olup, ayrıca yolluk ödenmediğinden usulsüz bir ödeme ve kurumun zarara uğratılmasının söz konusu olmadığını
Tüm bu savunmalara rağmen; avans olarak verilen ve kamu zararı ve kişi borcu olarak çakanlar 6.748,34 TL. nin, adına avans çıkan lan kişiden, T.C. Kadirli belediyesi tarafından tahsil edildiği tarafıma şifaen bildirilmiş, soruma binaen tarafıma beyan edilmiştir.
Yurt içi harcırah ödemeleri bir sınırlandırmaya tabi olmadığına, Uygulamada görev süresi, -- ne kadar kalacağımız, oradan başka yerlere gidip gitmeyeceğimiz belli olmuyor -- yol ücreti, yevmiye miktarı dikkate alınarak basit bir hesap tutanağı ile aşağı yukarı harcırah miktarı hesaplanarak buna yakın bir hesaplama yapılır. Bu miktar, harcırah olarak peşinen sadece görev onayı hesap edilerek ödeme yapılabilir. Sanırım bunun için ve bu nedenlerle avans şeklinde para çıkarıldığını,
Yemek ihtiyaçlarını normal vatandaşların ihtiyaçlarını giderdiği yerlerden giderdiğini, Öyle beş yıldızlı lüks yerlerden karşılamadığını,
Muhasebe yetkilileri ödeme aşamasında, ödeme emri belgesi ve eki belgeler üzerinde, 5018 sayılı Kanunun 61 'inci maddesinde sayılan kontrolleri yapmakla yükümlüdür. Bu kontroller arasında "maddi hata bulunup bulunmadığının kontrolü" de bulunmaktadır.
Muhasebe Yetkililerinin Eğitimi, Sertifika Verilmesi ile Çalışma Usul ve Esasları Hakkında Yönetmeliğin 29'uncu maddesinde maddi hata sorumluluğu; "...bir mali işlemin muhasebeleştirilmesine dayanak teşkil eden karar, onay, sözleşme, hak ediş raporu, bordro, fatura, alındı ve benzeri belgelerde; gelir, alacak, gider ya da borç tutarının tespit edilmesine esas rakamların, hiçbir farklı yoruma yer vermeyecek biçimde, bilerek veya bilmeyerek yanlış seçilmesi, oranların yanlış uygulanması, aritmetik işlemlerin yanlış yapılması ve muhasebeleştirmeye esas toplamlarının muhasebeleştirme belgesinde ilgili hesaplara noksan veya fazla kaydedilmek suretiyle yapılan yersiz ve fazla alma, verme, ödeme ve gönderilmesiyle sınırlıdır. Damga Vergisinin yanlış hesaplanması maddi hatadır ve muhasebe yetkilisi bunu kontrol etmekle yükümlüdür.
Çok genel anlamda konuya bakacak olursak; Anayasa Mahkemesinin 27.9.1967 tarih ve E: 1963/336, K: 1967/29 sayılı kararında; insan hak ve özgürlüklerine saygı gösteren, ferdin huzur ve refahını gerçekleştiren ve teminat altına alan, kişiyle toplum arasında denge kuran, emek sermaye ilişkilerini dengeli olarak düzenleyen, çalışanların insanca yaşaması ve çalışma hayatının kararlılık içinde gelişmesi için sosyal, ekonomik ve mali önlemler alarak çalışanları koruyan, işsizliği önleyici ve milli gelirin, adalete uygun biçimde dağılmasını sağlayıcı önlemler alan adaletli bir hukuk düzeni kuran ve bunu devam ettirmeye kendini yükümlü sayan, hukuka bağlı, kararlılık içinde ve gerçekçi bir özgürlük rejimini sağlayan devlet, demokratik sosyal hukuk devleti olarak tanımlanmıştır.
Hem ayrıca şunu da belirtmekte yarar görüyorum. 1050 sayılı Kanunun 24 sayılı KHK ile değişik 22 nci maddesinin (E) fıkrasında açıkça değinilmemiş olmakla beraber, yaygın bir belge türü olan aylık ve ücret bordroları da, hak edişler gibi tahakkuk ve ödemeye dayanak teşkil etmesi ve hazırlanmasının belli bir uzmanlığı gerektirmesi nedeniyle (E) fıkrasında sayılan belgeler meyanında olup, unvanı ne olursa olsun bordrolarda düzenleyen sıfatıyla imzası bulunan görevlilerin de sorumluluğa katılmaları gerekmektedir. Sayıştay GKK Tarih: 21.5.1981 Savı: 4122/1. 4123/1
Memurun, kamu görevini yerine getirirken zararı oluşturan davranışı, bir idari isleme yabanaysa, memur zarar görene karşı doğrudan doğruya ve kişisel kusuru nedeni ile sorumludur. (Y.4.H.D. 13.5.86-1995/4064)
Kanunilik ve kamu yaran kuralları yanında iyi niyet kuralı üzerinde de önemle durulmalıdır diye düşünüyorum. Bu düsturlar ışığında sunu söyleyebiliriz:
Maaşlarımızın hesaplanmasıyla ilgili tüm mevzuat, Hesap işleri müdürümüz bilir ve hesaplamaları her zaman o yapar ve yapmıştır. Belediyede hesap işleri müdürlüğü ( Mali Hizmetler Müdürlüğü ) bunun için vardır. Tüm personel de geçmişte olduğu gibi bizim dönemimizde de, maaşlarını hesaplarına yattığı şekliyle alırlar. Geçmiş dönemlerde de bu huzur hakkı ödenmiştir ve hiçbir sorun olmadığını,
Maaş mutemetleri, kurumlarda çalışan personelin aylık ve diğer özlük haklan nın ödenmesine ilişkin belgeleri hazırlamak üzere kurumun yöneticisi tarafından seçilen kişilerdir. Bu kişilerin yaptıkları hizmetler, ihtisas gerektiren bir niteliğe sahiptir. Bizim personelimiz de ihtisas sahibidir. Zira günümüzde aylık ve diğer özlük haklan nın hesaplanması karmaşık sayılabilecek bir çok kalemden oluşmaktadır. Bu hususun cevabını da en iyi o bilir. Kanunsuz bir işlemi yapmamalıydı, yaptıysa da hesabını vermelidir diye düşünüyorum. Çünkü bu işin yetkilisi, sorumlusu ve uzmanı odur. Bu nedenle mutemetlerin düzenledikleri belgelere dayanılarak yapılan ödemelerde, eğer bir hazine zararı oluşur ise bunlar, yani maaş mutemetleri, sayman ve tahakkuk memuru ile sorumluluğa ciddi anlamda ortak edilebileceğini,
Her ne kadar idarenin başı her şeyden sorumlu olsa da, uzmanlık gerektiren işlerde, sorumluluğun ve suçun şahsiliği prensibi esas olmalıdır. Anayasa ve ceza kanunu felsefesi ve ruhu da bunu emreder. Ama, Uzman-sorumlu kişi, idarenin başını o hususta, yazılı olarak uyarır veya verilen hukuka aykırı emri yerine getirmezse ayrı. O zaman idarenin başını sorumlu tutmak gerektiğini,
Bir de; Ben, ( yani hiçbir belediye başkanı veya mülki amir ); muhasebenin iş ve işlemlerinden sorumlu ve yetkili personelimizin, yaptıklarını anlayacak, bir mali müşavir ve işletme, muhasebe uzmanı değilim ki; yaptıklarını en ince ayrıntılarına kadar bileyim. Hem sonra Muhasebecimiz Kadirli belediyesinde yıllarını vermiş, deneyimli bir uzman kişidir. Biz ona güvenmek zorundayız. Uzun zamandır Kadirli Belediyesinde çalışan bilgili bir personeldir. Bu hususlarla alakalı olarak Sayıştay denetçileri tarafından, teftişin eğitim amaçlı mantığı gereği yazılı olarak uyarılmış olmakta bizi aydınlatır, doğruyu yapmamıza yardıma olurdu. Böyle bir şeyde söz konusu olmadığını,
Hattı zatında idarecilik vasfına haiz olan kişiler bulundukları kadroların görev ve sorumluluklarını aynı şekilde üstlenmek sureti ile aynı hak ve yetkilerle donat İmi şiardır. Gerek yapmış oldukları iş, gerekse karşılaşmış oldukları riskler itibari ile ister teknik hizmetler sınıfı kadrolu, ister de genel idari hizmetler kadrolu olsun aynı mahiyette değerlendirilmeleri ve ücretlendirilmelerinin de aynı olması gerektiğini,
Anayasanın Kanun önünde eşitlik ilkesi, Anayasanın angaryayı yasaklayan hükümleri, eşit işe eşit ücret gerekleri birlikte değerlendirildiğinde ne denli haklı olunduğu ortaya çıkacaktır. Kaldı ki iş, bu şekli ile gerçekleşen hukuka aykırı uygulama nedeni ile çalışma barışı da zedelenmek sureti ile kamu hizmetlerinin verimli ve etkin yürütülmesinin önüne de geçileceğini belirterek tazmin hükmünün kaldırılmasını talep etmektedir.
Sayıştay savcılığının karşılamasında:
İlam’ın 5. maddesine ilişkin olarak: Sorumlu, belediye başkanlığı döneminde, “şehir dışı çıkışlarından dolayı harcırah, yolluk, yevmiye, ödemesi” nin kendisinin hiç almadığını, hata nedeniyle sorumluluğa muhasebe yetkilisinin de katılmasının gerektiğini belirtmektedir. Halbuki kararda” sadece yevmiye ödenmemiştir. Yevmiyeyi kat kat aşan tutarda yemek ücreti ödenmiştir. “hükmü mevcuttur. Yukarıdaki nedenlerle; ilgili talebinin reddolunarak, yasa ve yönteme uygun düzenlenmiş Daire kararının korunması uygun olur
Dilekçi dilekçesinde öncelikle sorumluluk itirazında bulunmakta muhasebe yetkilisinin de sorumlu olması gerektiğini belirtmektedir.
Rapor dosyası ve eki belgelerin incelenmesi neticesinde dilekçinin harcama yetkilisi olarak sorumlu tutulduğu anlaşılmıştır.
5018 sayılı Kanunun 31 ve 32 nci maddesinde Harcama yetkisinin yetki, görev ve sorumlulukları açıkça ortaya konulmuştur.
“Madde 31- (Değişik: 22/12/2005-5436/1 md.)
Bütçeyle ödenek tahsis edilen her bir harcama biriminin en üst yöneticisi harcama yetkilisidir.
Ancak, teşkilât yapısı ve personel durumu gibi nedenlerle harcama yetkililerinin belirlenmesinde güçlük bulunan idareler ile bütçelerinde harcama birimleri sınıflandırılmayan idarelerde harcama yetkisi, üst yönetici veya üst yöneticinin belirleyeceği kişiler tarafından; mahallî idarelerde İçişleri Bakanlığının, diğer idarelerde ise Maliye Bakanlığının uygun görüşü üzerine yürütülebilir.
Kanunların verdiği yetkiye istinaden yönetim kurulu, icra komitesi, komisyon ve benzeri kurul veya komite kararıyla yapılan harcamalarda, harcama yetkisinden doğan sorumluluk kurul, komite veya komisyona ait olur.
Genel yönetim kapsamındaki kamu idarelerinde; idareler, merkez ve merkez dışı birimler ve görev unvanları itibarıyla harcama yetkililerinin belirlenmesine, harcama yetkisinin bir üst yönetim kademesinde birleştirilmesine ve devredilmesine ilişkin usûl ve esaslar Maliye Bakanlığınca belirlenir. Harcama yetkisinin devredilmesi, yetkiyi devredenin idarî sorumluluğunu ortadan kaldırmaz.
Harcama yetkilileri bütçede öngörülen ödenekleri kadar, ödenek gönderme belgesiyle kendisine ödenek verilen harcama yetkilileri ise tahsis edilen ödenek tutarında harcama yapabilir.
Madde 32- Bütçelerden harcama yapılabilmesi, harcama yetkilisinin harcama talimatı vermesiyle mümkündür. Harcama talimatlarında hizmet gerekçesi, yapılacak işin konusu ve tutarı, süresi, kullanılabilir ödeneği, gerçekleştirme usulü ile gerçekleştirmeyle görevli olanlara ilişkin bilgiler yer alır.
Harcama yetkilileri, harcama talimatlarının bütçe ilke ve esaslarına, kanun, tüzük ve yönetmelikler ile diğer mevzuata uygun olmasından, ödeneklerin etkili, ekonomik ve verimli kullanılmasından ve bu Kanun çerçevesinde yapmaları gereken diğer işlemlerden sorumludur.” denilmiştir.
14.06.2007 tarih ve 5189/1 sayılı Sayıştay Genel Kurulu Kararında harcama yetkilisinin sorumluluğuna ilişkin aynen:
“5018 sayılı Kanunda harcama yetkilisi ifadesiyle bir program sorumlusuna ve statü hukukunda tanımlanan daire/birim amirine işaret edilmektedir. Bu konumda olan yöneticilerin, 657 sayılı Kanunun 10’uncu maddesinde belirtildiği gibi, amiri oldukları kuruluş ve hizmet biriminde kanun, tüzük ve yönetmeliklerle belirlenen görevleri zamanında ve eksiksiz olarak yapmaktan ve yaptırmaktan, maiyetindeki memurları takip ve kontrol etmekten görevli ve sorumlu tutulacakları da tabiidir.
Bu hükümler karşısında, bütçeden yapılacak harcamalar konusunda 5018 sayılı Kanunda öngörülen harcama sürecinde tek ve tam yetkili olan, giderin yapılmasına karar vermekten ödeme aşamasına kadar tüm işlemleri emir ve talimatı çerçevesinde yürüten ve maiyetindekileri ve onların eylem ve işlemlerini gözetmek ve denetlemekle yükümlü olan harcama yetkilisinin, Sayıştay’a karşı hesap verme konusunda tam ve doğrudan sorumlu olduğu anlaşılmaktadır.
Bu nedenle, harcama yetkililerinin, harcama talimatlarının ve buna konu olan harcamaların bütçe ilke ve esaslarına, kanun, tüzük ve yönetmelikler ile diğer mevzuata uygunluğundan sorumlu olduklarına oybirliğiyle,“ denilerek sorumlu olarak harcama yetkilisi belirlenmiştir.
Bu hükümler muvacehesinde ödeme emrini harcama yetkilisi olarak imza atanlar 5018 sayılı Kanuna göre imza altına aldığı ödemelerin mevzuata uygunluğundan ve tüm işlemlerden sorumluluğu esastır.
Bununla birlikte 1504 numaralı ödeme emri belgesi üzerinde gerçekleştirme görevlisinin imzasının bulunmadığı anlaşılmıştır.
Muhasebe yetkilisinin sorumluluğunun kapsamı gerek 5018 sayılı Kanunda gerekse Sayıştay Genel Kurulunun 5189/1 sayılı kararında açıkça ortaya konulmuştur.
5018 sayılı Kanunun “Muhasebe hizmeti ve muhasebe yetkilisinin yetki ve sorumlulukları” başlıklı 61 inci maddesinde:
“Muhasebe hizmeti; gelirlerin ve alacakların tahsili, giderlerin hak sahiplerine ödenmesi, para ve parayla ifade edilebilen değerler ile emanetlerin alınması, saklanması, ilgililere verilmesi, gönderilmesi ve diğer tüm malî işlemlerin kayıtlarının yapılması ve raporlanması işlemleridir. Bu işlemleri yürütenler muhasebe yetkilisidir. Memuriyet kadro ve unvanlarının muhasebe yetkilisi niteliğine etkisi yoktur.
Muhasebe yetkilisi, bu hizmetlerin yapılmasından ve muhasebe kayıtlarının usulüne uygun, saydam ve erişilebilir şekilde tutulmasından sorumludur.
…..
Muhasebe yetkilileri ödeme aşamasında, ödeme emri belgesi ve eki belgeler üzerinde;
a) Yetkililerin imzasını,
b) Ödemeye ilişkin ilgili mevzuatında sayılan belgelerin tamam olmasını,
c) Maddi hata bulunup bulunmadığını,
d) Hak sahibinin kimliğine ilişkin bilgileri,
Kontrol etmekle yükümlüdür.
Muhasebe yetkilileri, ilgili mevzuatında düzenlenmiş belgeler dışında belge arayamaz. Yukarıda sayılan konulara ilişkin hata veya eksiklik bulunması halinde ödeme yapamaz.”denilmiştir.
5189/1 sayılı Sayıştay Genel Kurulu Kararının “5- Muhasebe Yetkilisinin Görev ve Sorumlulukları” başlıklı maddesinde de:
“a) Muhasebe Yetkilisinin İmza Kontrol Görev ve Sorumluluğu
5018 sayılı Kanunun 61’inci maddesi uyarınca muhasebe yetkilisinin, ödeme aşamasında, ödeme emri belgesi ve eki belgeler üzerinde yetkililerin imzasını arama yükümlülüğü bulunmaktadır.
Bu nedenle;
- Ödeme aşamasında, ödeme emri belgesi üzerinde harcama yetkilisi ve gerçekleştirme görevlisinin imzaları olmakla birlikte, ödeme emri belgesi eki belgeler üzerinde herhangi bir imza eksiği varsa muhasebe yetkilisinin, ödeme emri belgesi üzerinde imzası bulunan harcama yetkilisi ve gerçekleştirme görevlisiyle birlikte sorumlu tutulması gerektiğine,
- Ödeme emri belgesi üzerinde harcama yetkilisi veya gerçekleştirme görevlisinden sadece birinin imzası varsa, muhasebe yetkilisinin, imzası bulunan görevliyle birlikte sorumlu tutulması gerektiğine,
- Ödeme emri belgesi üzerinde harcama yetkilisi ve gerçekleştirme görevlisinin imzaları yoksa muhasebe yetkilisinin tek başına sorumlu tutulması gerektiğine,” denilmiştir.
Dolayısıyla; muhasebe yetkilisi ödeme emri belgesi üzerinde gerçekleştirme görevlisinin imzasını aramakla yükümlüdür. Harcama yetkilisi ile birlikte gerçekleştirme görevlisinin imzası bulunmayan ödeme emri belgelere ilişkin sorumluluğa muhasebe yetkilisinin de eklenmesi gerekmektedir.
Bu itibarla; konunun sorumluluk yönünden bozularak ödeme emri üzerinde gerçekleştirme görevlisi imzası bulunmayan belgeye ilişkin olarak harcama yetkilisiyle birlikte muhasebe yetkilisinin de sorumluluğa dahil edilmesi için daireye gönderilmesine,
Ayrıca ilamda Belediye Başkanı ve beraberindeki belediye personeline harcırah ödendiği halde ayrıca yemek ücretinin de ödendiği belirtilmektedir. Rapor dosyası eki belgelerde ise Belediye Başkanına ilişkin bir harcırah ödemesine rastlanmadığı anlaşılmıştır. Bu çerçevede belgelerin tekrar incelenerek konunun açıklığa kavuşturulması gerekmektedir.
Bu itibarla; 4.Daire tarafından 1467 sayılı ilamı 5 inci maddesine ilişkin yukarıda zikredilen iki hususun incelenmesi için kararın bozularak daireye gönderilmesine,
Karar verildiği 03.02.2015 tarih ve 39998 sayılı tutanakta yazılı olmakla işbu ilam tanzim kılındı.
Dilekçi dilekçesinde özetle:
Sayıştay 4. Daireden gelen ilamda yapılan ilgili ödemenin; "Muhtelif Ödeme" başlığı altında, ne amaçla ödendiği belirlenemeyen, anlaşılamayan diye ifade edilen ödemenin dayanağı ve amacını açıklamak istiyorum. 14-11-1995 tarih ve 8 nolu Kadirli Belediye Meclis Kararıyla kurulan Fırın Fon Satış Saymanlığı Yönetmeliğin 12. Maddesinde ; "Yönetim Kurulu görevini yaparken ve yetkilerini kullanırken, yüklendikleri ticari sorumluluk riskine karşı, ayrıca fonun amaçları ile ilgili 4. Maddesindeki hususların gerçekleşmesini sağlamak için, normal mesailerin dışında çalışmaları yapmaları gerektiğinden, yönetim kurulu başkanı, başkan yardımcısı, tanzim satışını yürüten üyeye huzur hakkı vardır ve verilir. Ancak bu şekilde yönetim kurulu üyelerinin her birine ay içinde yapılacak toplam ödeme asgari ücreti geçemez" denilmektedir. Muhtelif ödeme şeklinde yazılması kanaatime göre Muhasebecimizin sehven yaptığı bir işlemdir. Yapılan işlemin başlığı ve dayanağının bu olduğunu ,
Fon Satış yönetmeliği hükümleri devam ederken 2006 yılında Analitik Bütçe ye geçildiği için, fonun gelirleri belediyenin bütçesine aktarılmıştır. Dolayısıyla, yönetmelikteki 12. madde hükmü uyarınca yönetim kurulu üyelerinin huzur hakkı bunun için belediyenin ana tek bütçesinden ödendiğini,
Tek bütçeye geçilmesinin ardından Fırın Fon Saymanlığımızın huzur hakkının yönetim kurulu üyelerine verilmeyeceğine dair açık bir hüküm mevzuatta bulunmadığından, ayrıca Sayıştay'ın da bu konuda emsal bir kararının olmamasından, bu hususla ilgili, belediyemizi denetlemekle yetkili hiçbir merciden, herhangi bir uyarı da alınmamasından dolayı bu uygulama yapılmıştır. Burada kurumu zarara uğratmak diye bir kasıt olmadığını,
Kadirli Belediyesinde 1995 yılından beri var olan bu fondan, bu ödemeler her başkan döneminde yapıldığından, fazladan bir ücret almak için özellikle kendilerinin ihdas ettiği yeni birim ve başlık olmadığından, muhasebecilerinin de olamayacağına dair yazılı bir uyarısı olmadığından bu ödemelerin yapıldığını, Özel hukukun olduğu yerde genel hukuk icra edilmez diye de bir genel hukuk anlayışı olduğunu,
Ortada; Belediye Kanununun 21. Maddesinde değinilen, olması gereken şartlardan biri olan, Belediye Meclis Kararı onayı da bulunmaktadır. İçişleri bakanlığının teftiş elemanları tarafından 2008 yılı işlemlerinin kontrollerinde de bu konuda bir uyarı yazısı almamış olmamızın da nazarı dikkate alınmasını takdirlerinize sunuyoruz. Sayıştay ve belediyeler, analitik bütçeye geçilmesinden dolayı böyle bir durumla karşılaşmakta olmaya başlayacağının da göz önünde bulundurulmasını, burada kamuyu zarara uğratmak gibi bir maksadının olmadığını,
Bu parayı art niyetle ve keyfi almadık. Geçmiş dönemlerde uygulandığı gibi, belediye meclis ve encümen kararları gereği aldık. Bilfiil de bu görev hakkıyla yapıldığından, böyle bir ödeme yapıldığını,
Bu ödemenin kamu zararı olarak görülmesi ve geri istenmesi halinde ise, anayasanın 18. maddesinde belirtilen " ANGARYA İŞLER " yaptırma ve yapma gibi bir duruma düşülme söz konusu olacağından, kamu zararının söz konusu olmaması gerektiğini, Eşit işe eşit ücret anlayışına da dayalı olarak, Kamu iktisadi teşekküllerinde de bu ödemenin yapılmakta olmasının da göz önünde bulundurulmasını takdirlerinize sunulduğunu,
Bir de, fırın fon saymanlığının paraları da tek bütçe gereği belediye hesabına yatırıldığından, alacaklıların belediyenin banka hesaplarına koyduracakları haciz işlemlerinden, hizmet için kullanacağımız bu paralarımızın korunması maksadını taşıyarak, analitik bütçe kavramı gereğince bütçe gelirlerimizin tekliği sistemine uymak durumunda olduğunu,
Personelinin bile maaşlarını karşılamakta güçlük çeken fırının, fon yönetim kurulu fedakar ve dürüst, akıllı çalışmaları ve profesyonel yönetim anlayışı doğrultusunda kar'a geçirildiğini, kamuyu zarara sokmak değil, tam tersi kar'a geçirip kurtarmanın gayretinde olduğunu,
Raporda ve ilamda 5393 sayılı kanunun 39. maddesinde belediye başkanının özlük hakları düzenlenirken; Fondan veya başka bir yerden ücret ödenmeyeceğine dair bir hüküm açıkça bulunmadığını, Ayrıca ilamda; Fonun bütçe dışı bir işletme olması nedeniyle, huzur hakkının kendi bütçesinden ödenmesi gerektiği belirtiliyorsa da, 2006 yılında Analitik bütçeye geçildiğinden; bütçenin, bütçe tekniğine uygun olarak huzur hakkı belediye bütçesinden ödendiğini,
Tarih : 16.12.2008 No : 30518 Sayıştay Temyiz Kurulunun 2004 yılındaki bir olaya ilişkin kararı: 13. 07. 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanununun 84. maddesi hükmüne göre Belediye Kanunu ile 657 Sayılı Devlet Memurları Kanunu hükümleri ve uygulamaları çatışırsa Belediye Kanunu hükümlerinin uygulanmasının gerektiğini, 10-03-2006 tarih ve 26104 sayılı resmi gazetede yayınlanan " Mahalli İdareler Bütçe ve Muhasebe Yönetmeliğinin " tanımlar başlıklı 4. Maddesinin ( f ) bendinde ; Bütçenin tanımında : BÜTÇE GİDERİ: Kurumun bütçesinde ve mevzuatta GİDER: gider olarak tanımlanan her türlü işlem diye belirtildiğinden, BÜTÇENİN KAPSAMI babında; belediyenin muhasebe planına göre yapılacak kayıtların usul ve esaslarını belirler" denildiğinden, fırın fon saymanlık hesabından Yönetim Kurulu Üyelerine yapılan huzur hakları ödemeleri de bu tanıma uygun olarak bütçe gider kalemi olarak düşünüldüğünü gerekçesiyle tazmin hükmünün kaldırılmasını talep etmektedir.
Sayıştay savcılığının karşılamasında:
“İlgili; dilekçesinde, yukarıda belirtilen maddelerin tazmin hükmüne temyiz talebinde bulunduğunu öne sürmekte ise de, karşı görüşlerini yalnızca ilamın 3 ve 5. madde hükümlerine yöneltmiştir.Buna göre; İlam’ın 3. maddesine ilişkin olarak: 657 sayılı Kanunun 39. maddesi hükmü uyarınca belirlenen ücret dışında hiçbir şekilde ödeme yapılmaması gerekirken, “fırın fon satış saymanlığı yönetmeliği”nin 12. maddesine göre, yüklendikleri ticari risk karşılığı ödemenin yapıldığı iddiası yasal dayanaktan yoksundur. Nitekim Temyiz kurulu 06.03.2012 tarih ve 34498 Tutanaklı numaralı kararı ile bu konudaki Daire kararını onamıştır.” Denilmiştir.
Rapor dosyası ve eki belgelerin incelenmesi neticesinde;
5393 sayılı Belediye Kanununun “Belediye Başkanının Özlük Hakları” başlıklı 39 uncu maddesinin 1 inci fıkrasında;
“Belediye başkanına nüfusu;
…
c) 50.001’den 100.000’e kadar olan beldelerde 100.000,
… gösterge rakamının Devlet memurları için belirlenen aylık katsayı ile çarpımı sonucu bulunacak tutarda aylık brüt ödenek ödenir….”
Aynı maddenin son fıkrasında aynen;
“657 sayılı Devlet Memurları Kanunu uyarınca Devlet memurları ile bakmakla yükümlü bulundukları için uygulanan sosyal hak ve yardımlar, aynı esas ve usullere göre belediye başkanları ile bakmakla yükümlü bulundukları için de uygulanır.”
Aynı Kanunun “Encümen üyelerine verilecek ödenek” başlıklı 36 ncı maddesinde aynen;
“Belediye encümeni başkan ve üyelerine, nüfusu 10.000’e kadar olan belediyelerde (3.500), nüfusu 10.001-50.000’e kadar olan belediyelerde (4.500), 50.001-200.000’e kadar olan belediyelerde (6.000) ve 200.00’in üzerinde olan belediyelerde ise (7.500) gösterge rakamının Devlet memurları için belirlenen aylık katsayı ile çarpımı sonucu bulunacak tutarda aylık brüt ödenek verilir. Encümenin memur üyelerine bu tutarların yarısı ödenir.” hükümleri yer almaktadır.
5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu’nun ek 48 inci maddesinin (b) fıkrasında (Değişik 9/4/1990-KHK-418/35 md.; İptal: Ana.Mah.’nin 5/2/1992 tarih ve E.1990/22, K.1992/6 sayılı kararı ile; yeniden düzenleme: 18/5/1994-KHK/527/26 md.);
“Belediye Başkanı olarak iştirakçilikleri devam edenlere, genel idare hizmetleri sınıfında görev yapan genel müdürler için belirlenen ek gösterge rakamını ve öğrenim durumlarına göre yükselebilecekleri dereceyi geçmemek üzere emekli keseneklerine esas aylık dereceleri itibariyle mülki idare amirliği hizmetleri sınıfı için tespit edilen ek gösterge rakamları uygulanır.(….)”denilmektedir.
Mevzuat hükümlerinden açıkça anlaşılacağı üzere, merkez ilçe nüfusu 65.081 olan bir ilçedeki belediye başkanının aylık ödeneğine esas teşkil eden kalemler 100000 gösterge rakamı üzerinden ödenek ve medeni durumuna göre eş ve çocuk yardımı olup, bu ödemeler toplamından yapılacak emekli sandığı kesintilerinin de, öğrenim durumlarına göre yükselebilecekleri dereceyi geçmemek üzere emekli keseneklerine esas aylık dereceleri itibariyle mülki idare amirliği hizmetleri sınıfı için tespit edilen ek gösterge rakamlarının (3600) uygulanması gerekmektedir. Belediye Başkanına ödeneğine ek olarak, encümen toplantılarına başkanlık yaptığı dönemler için, 6000 gösterge rakamının memur maaş katsayısı ile çarpılması sonucunda ortaya çıkan tutar üzerinden encümen ücreti ödenmektedir.
Dilekçi fırın fon saymanlığının gelirlerinin Belediyeye aktarıldığı ve 2006 yılında tek bütçeye geçildiğini belirtmiştir. Bu ifadelerden fırın fon saymanlığının ayrı bir birim statüsünden çıkarılarak belediyenin bir birimi haline geldiği anlaşılmaktadır. Belediye başkanının aldığı ödenek belediyede gerçekleştirdiği tüm faaliyetlerinin karşılığı olarak ödenen tutardır. Fonun belediyeye dahil olması ile fonla ilgili olarak gerçekleştirilen toplantıların belediyenin diğer birimlerine ilişkin olarak yaptığı toplantılardan farkı olamayacağı sonucunu doğurur. Fırın fon saymanlığı belediye birimi haline geldikten ve giderlerini belediye bütçesinden karşılarken 5393 sayılı Belediye Kanununda belirtilen ödemeler dışında belediye bütçesinden ödeme yapılması mümkün değildir.
Belediye tarafından, yürürlükten kaldırılan 1580 sayılı Belediye Kanununun 15 inci maddesi hükmüne istinaden Tanzim Satış Fonu kurulmuş ve yönetmeliği de bu madde dayanak gösterilerek düzenlenmiş ve her ne kadar söz konusu yönetmelik ile fon için "Yönetim Kurulu" oluşturulması şeklinde düzenleme yapılmış ise de Anayasanın 123 üncü maddesinde kamu tüzel kişiliğinin, ancak kanunla veya kanunun verdiği yetkiye dayanılarak kurulacağı hükme bağlanmıştır. Söz konusu fon kanunla kurulmuş olmadığından kanunla düzenlenmiş herhangi bir idari yapısı ve ayrı tüzel kişiliği de bulunmamaktadır.
Bu itibarla söz konusu fonun belediye teşkilatı içinde belediye hizmetlerinin ifası için kurulan hizmet birimleri gibi değerlendirilmesi tabidir. Ayrıca söz konusu fon hesap olarak belediye hesabından ayrı olarak düzenlense de tabi olduğu mevzuat belediyenin tabi olduğu mevzuat hükümleri ile aynıdır. Yine ilgili fon yönetim kurulu üyelerine ve istihdam edilen görevlilere herhangi bir surette ücret ve benzeri adlar altında ödeme yapılabilmesi için açık bir şekilde bu ödemeleri öngören kanun veya kanunun verdiği yetkiye dayanarak düzenlenmiş diğer mevzuat hükümlerinin bulunması gerekmektedir. Bu durumda Belediyenin görev alanına giren hizmetlerin görülmesi için Belediye bünyesinde kurulu Tanzim Satış Fonu Yönetim Kurulu Üyelerine yersiz olarak huzur ücreti adı altında bir ödemede bulunması mümkün görülmemektedir.
Yukarıda açıklanan sebeplerle dilekçilerin iddialarının reddiyle 4.Daire tarafından 1467 sayılı nolu ilamın 3.maddesiyle tazminine karar verilen 7.273,40 YTL'ye ilişkin hükmün TASDİKİNE,
2- 1467 sayılı ilamın 5 inci maddesiyle; Geçici görevle ilçe dışına gönderilen Belediye Başkanı ve beraberindeki belediye personeline harcırah ödendiği halde ayrıca yemek ücretlerinin de ödendiği gerekçesiyle 6.718,34 TL.’ye tazmin hükmü verilmiştir.
Dilekçi dilekçesinde özetle:
Sıra no: 5 Madde No 7'de yer alan: 6.718,34 TL kamu zararı, belediye başkanı, belediye işleri için ilçe dışında koruması ve şoförü ile çıkması, genelde Ankara'ya gitmesi esnasında, yol harcamaları için avans verilmiştir. Belediye başkanına görev yaptığı sürelerde herhangi bir geçici görev yolluğu ödemesi yapılmamıştır.
Bahse konu geçici görev yolluğu ( AVANS ) ile, ilçe dışına çıkılan (Ankara, Adana, Osmaniye vs.) günlük çıkışları için yapılan ödemeler bulunmaktadır. Verilen avansların kalan miktarı geri alınarak, belgelere dayalı olarak avanslar da kapatıldığını, Dönemin belediye Başkanı olarak Ben Mustafa TÜRKMENOĞLU, beş yıldır belediye işlerini takip için şehir dışı çıkışlarından dolayı harcırah, yolluk ve yevmiye ödemesi bana hiç yapılmadı ödenmedi kesinlikle hiç almadığını,
Yani ilamda iddia edildiği gibi; hem avans ve hem de yolluk-harcırah alan biri olmadığını, Şayet böyle bir evrak düzenlemesi görülüyorsa, mevzuata aykırı böyle bir evrakı düzenleyip ödemeyi bize yapan Mali Hizmetler müdürü olduğunu, Yasalara uygun olarak bu işlemelerin yapılmasının belediyedeki uzmanı ve sorumlusu yetkilisi olacağını, Hem ayrıca bana böyle bir işlemin yapılmasının mevzuatlara uygun olmadığına dair yazılı bir uyarıda da bulunmamıştır. 5538 sayılı Kanun ile 6245 sayılı Harcırah Kanununa "Geçmişe Yönelik harcırah ödenmesi" başlıklı geçici 5 inci maddesi eklenmiştir. Harcırahın unsurları oluşmuşsa kişi harcırahını hak düşürücü zaman aşımı olan beş yıl içinde dilediği zaman alır da denilmektedir.. Merkezî Yönetim Harcama Belgeleri Yönetmeliği gereği Öte yandan, bir hakkın kullanılması ve/veya kullanılmamasının taktir hakkı, yasaların öngördüğü çerçevede o haktan faydalanacak olan bireye aittir denilmektedir. Aslında buna dayalı olarak geçmiş harcırahlarımın bir bir tespit edilerek, tarafıma ödenmesi veya takas yapılması gerektiğini, Geçmiş dönemlerde de olduğu gibi, yola çıkmadan önce Şoför ve koruma adına avans çıkarılır, harcamalar, belgelerle ondan yapılır, dönüşte belgeler ve artan para muhasebeye iade edilir. Burada parayı haksız yere yeme diye bir durum ve niyeti asla olmadığını, bu para çok tasarruflu kullanıldığını, Bu işlem ruhu ve özü itibariyle 6245 sayılı kanunun 14. Maddesine uygun yapıldığını, beş yıl boyunca Yurt dışı gezisine bile hiç gitmediğini, Hatta bir keresinde muhasebecimiz; --başkanım siz paranın yansını geri getiriyorsunuz, ne kadar az harcıyorsunuz -- demişti. Böyle bir insan nasıl kamuyu zarara sokmakla suçlanabilir? Hiçbir zaman kamuyu zarara sokmak gibi bir niyetimiz ve uygulamamız asla olmamıştır. Bunu tüm personel bilir. Ama benim emrim ve bilgim dışında bir işlem yapılmışsa bundan da sorumlu tutulamayacağını,
6245 sayılı Harcırah Kanununun 33 üncü maddesine 5335 sayılı Kanunun 4-c ile eklenen d) fıkrası ("Bu Kanun hükümlerine göre gündelik ödenenlerden ( (b) fıkrasına göre gündelik ödenenler hariç) yurt içinde yatacak yer temini için ödedikleri ücretleri belgelendirenlere, belge bedelini aşmamak ve her defasında on gün ile sınırlı olmak üzere gündeliklerinin tamamına kadar olan kısmı ayrıca ödenir." Denildiğini,
"Belediye başkanının ve diğer görevlilerin görevli olarak gidiş gelişleri neticesinde ulaşım bedelleri; yollukları dışında ödenmiş olup, bu ulaşım giderlerinin ödenmesinde yasaya aykırılık olmadığını, Ulaşım giderleri yolluk ödemesi dışında ayrıca yapıldığını, Konaklama ve yemek bedelleri de görevlilere ödenmesi gereken yolluk tutarı karşılığı olup, ayrıca yolluk ödenmediğinden usulsüz bir ödeme ve kurumun zarara uğratılmasının söz konusu olmadığını
Tüm bu savunmalara rağmen; avans olarak verilen ve kamu zararı ve kişi borcu olarak çakanlar 6.748,34 TL. nin, adına avans çıkan lan kişiden, T.C. Kadirli belediyesi tarafından tahsil edildiği tarafıma şifaen bildirilmiş, soruma binaen tarafıma beyan edilmiştir.
Yurt içi harcırah ödemeleri bir sınırlandırmaya tabi olmadığına, Uygulamada görev süresi, -- ne kadar kalacağımız, oradan başka yerlere gidip gitmeyeceğimiz belli olmuyor -- yol ücreti, yevmiye miktarı dikkate alınarak basit bir hesap tutanağı ile aşağı yukarı harcırah miktarı hesaplanarak buna yakın bir hesaplama yapılır. Bu miktar, harcırah olarak peşinen sadece görev onayı hesap edilerek ödeme yapılabilir. Sanırım bunun için ve bu nedenlerle avans şeklinde para çıkarıldığını,
Yemek ihtiyaçlarını normal vatandaşların ihtiyaçlarını giderdiği yerlerden giderdiğini, Öyle beş yıldızlı lüks yerlerden karşılamadığını,
Muhasebe yetkilileri ödeme aşamasında, ödeme emri belgesi ve eki belgeler üzerinde, 5018 sayılı Kanunun 61 'inci maddesinde sayılan kontrolleri yapmakla yükümlüdür. Bu kontroller arasında "maddi hata bulunup bulunmadığının kontrolü" de bulunmaktadır.
Muhasebe Yetkililerinin Eğitimi, Sertifika Verilmesi ile Çalışma Usul ve Esasları Hakkında Yönetmeliğin 29'uncu maddesinde maddi hata sorumluluğu; "...bir mali işlemin muhasebeleştirilmesine dayanak teşkil eden karar, onay, sözleşme, hak ediş raporu, bordro, fatura, alındı ve benzeri belgelerde; gelir, alacak, gider ya da borç tutarının tespit edilmesine esas rakamların, hiçbir farklı yoruma yer vermeyecek biçimde, bilerek veya bilmeyerek yanlış seçilmesi, oranların yanlış uygulanması, aritmetik işlemlerin yanlış yapılması ve muhasebeleştirmeye esas toplamlarının muhasebeleştirme belgesinde ilgili hesaplara noksan veya fazla kaydedilmek suretiyle yapılan yersiz ve fazla alma, verme, ödeme ve gönderilmesiyle sınırlıdır. Damga Vergisinin yanlış hesaplanması maddi hatadır ve muhasebe yetkilisi bunu kontrol etmekle yükümlüdür.
Çok genel anlamda konuya bakacak olursak; Anayasa Mahkemesinin 27.9.1967 tarih ve E: 1963/336, K: 1967/29 sayılı kararında; insan hak ve özgürlüklerine saygı gösteren, ferdin huzur ve refahını gerçekleştiren ve teminat altına alan, kişiyle toplum arasında denge kuran, emek sermaye ilişkilerini dengeli olarak düzenleyen, çalışanların insanca yaşaması ve çalışma hayatının kararlılık içinde gelişmesi için sosyal, ekonomik ve mali önlemler alarak çalışanları koruyan, işsizliği önleyici ve milli gelirin, adalete uygun biçimde dağılmasını sağlayıcı önlemler alan adaletli bir hukuk düzeni kuran ve bunu devam ettirmeye kendini yükümlü sayan, hukuka bağlı, kararlılık içinde ve gerçekçi bir özgürlük rejimini sağlayan devlet, demokratik sosyal hukuk devleti olarak tanımlanmıştır.
Hem ayrıca şunu da belirtmekte yarar görüyorum. 1050 sayılı Kanunun 24 sayılı KHK ile değişik 22 nci maddesinin (E) fıkrasında açıkça değinilmemiş olmakla beraber, yaygın bir belge türü olan aylık ve ücret bordroları da, hak edişler gibi tahakkuk ve ödemeye dayanak teşkil etmesi ve hazırlanmasının belli bir uzmanlığı gerektirmesi nedeniyle (E) fıkrasında sayılan belgeler meyanında olup, unvanı ne olursa olsun bordrolarda düzenleyen sıfatıyla imzası bulunan görevlilerin de sorumluluğa katılmaları gerekmektedir. Sayıştay GKK Tarih: 21.5.1981 Savı: 4122/1. 4123/1
Memurun, kamu görevini yerine getirirken zararı oluşturan davranışı, bir idari isleme yabanaysa, memur zarar görene karşı doğrudan doğruya ve kişisel kusuru nedeni ile sorumludur. (Y.4.H.D. 13.5.86-1995/4064)
Kanunilik ve kamu yaran kuralları yanında iyi niyet kuralı üzerinde de önemle durulmalıdır diye düşünüyorum. Bu düsturlar ışığında sunu söyleyebiliriz:
Maaşlarımızın hesaplanmasıyla ilgili tüm mevzuat, Hesap işleri müdürümüz bilir ve hesaplamaları her zaman o yapar ve yapmıştır. Belediyede hesap işleri müdürlüğü ( Mali Hizmetler Müdürlüğü ) bunun için vardır. Tüm personel de geçmişte olduğu gibi bizim dönemimizde de, maaşlarını hesaplarına yattığı şekliyle alırlar. Geçmiş dönemlerde de bu huzur hakkı ödenmiştir ve hiçbir sorun olmadığını,
Maaş mutemetleri, kurumlarda çalışan personelin aylık ve diğer özlük haklan nın ödenmesine ilişkin belgeleri hazırlamak üzere kurumun yöneticisi tarafından seçilen kişilerdir. Bu kişilerin yaptıkları hizmetler, ihtisas gerektiren bir niteliğe sahiptir. Bizim personelimiz de ihtisas sahibidir. Zira günümüzde aylık ve diğer özlük haklan nın hesaplanması karmaşık sayılabilecek bir çok kalemden oluşmaktadır. Bu hususun cevabını da en iyi o bilir. Kanunsuz bir işlemi yapmamalıydı, yaptıysa da hesabını vermelidir diye düşünüyorum. Çünkü bu işin yetkilisi, sorumlusu ve uzmanı odur. Bu nedenle mutemetlerin düzenledikleri belgelere dayanılarak yapılan ödemelerde, eğer bir hazine zararı oluşur ise bunlar, yani maaş mutemetleri, sayman ve tahakkuk memuru ile sorumluluğa ciddi anlamda ortak edilebileceğini,
Her ne kadar idarenin başı her şeyden sorumlu olsa da, uzmanlık gerektiren işlerde, sorumluluğun ve suçun şahsiliği prensibi esas olmalıdır. Anayasa ve ceza kanunu felsefesi ve ruhu da bunu emreder. Ama, Uzman-sorumlu kişi, idarenin başını o hususta, yazılı olarak uyarır veya verilen hukuka aykırı emri yerine getirmezse ayrı. O zaman idarenin başını sorumlu tutmak gerektiğini,
Bir de; Ben, ( yani hiçbir belediye başkanı veya mülki amir ); muhasebenin iş ve işlemlerinden sorumlu ve yetkili personelimizin, yaptıklarını anlayacak, bir mali müşavir ve işletme, muhasebe uzmanı değilim ki; yaptıklarını en ince ayrıntılarına kadar bileyim. Hem sonra Muhasebecimiz Kadirli belediyesinde yıllarını vermiş, deneyimli bir uzman kişidir. Biz ona güvenmek zorundayız. Uzun zamandır Kadirli Belediyesinde çalışan bilgili bir personeldir. Bu hususlarla alakalı olarak Sayıştay denetçileri tarafından, teftişin eğitim amaçlı mantığı gereği yazılı olarak uyarılmış olmakta bizi aydınlatır, doğruyu yapmamıza yardıma olurdu. Böyle bir şeyde söz konusu olmadığını,
Hattı zatında idarecilik vasfına haiz olan kişiler bulundukları kadroların görev ve sorumluluklarını aynı şekilde üstlenmek sureti ile aynı hak ve yetkilerle donat İmi şiardır. Gerek yapmış oldukları iş, gerekse karşılaşmış oldukları riskler itibari ile ister teknik hizmetler sınıfı kadrolu, ister de genel idari hizmetler kadrolu olsun aynı mahiyette değerlendirilmeleri ve ücretlendirilmelerinin de aynı olması gerektiğini,
Anayasanın Kanun önünde eşitlik ilkesi, Anayasanın angaryayı yasaklayan hükümleri, eşit işe eşit ücret gerekleri birlikte değerlendirildiğinde ne denli haklı olunduğu ortaya çıkacaktır. Kaldı ki iş, bu şekli ile gerçekleşen hukuka aykırı uygulama nedeni ile çalışma barışı da zedelenmek sureti ile kamu hizmetlerinin verimli ve etkin yürütülmesinin önüne de geçileceğini belirterek tazmin hükmünün kaldırılmasını talep etmektedir.
Sayıştay savcılığının karşılamasında:
İlam’ın 5. maddesine ilişkin olarak: Sorumlu, belediye başkanlığı döneminde, “şehir dışı çıkışlarından dolayı harcırah, yolluk, yevmiye, ödemesi” nin kendisinin hiç almadığını, hata nedeniyle sorumluluğa muhasebe yetkilisinin de katılmasının gerektiğini belirtmektedir. Halbuki kararda” sadece yevmiye ödenmemiştir. Yevmiyeyi kat kat aşan tutarda yemek ücreti ödenmiştir. “hükmü mevcuttur. Yukarıdaki nedenlerle; ilgili talebinin reddolunarak, yasa ve yönteme uygun düzenlenmiş Daire kararının korunması uygun olur
Dilekçi dilekçesinde öncelikle sorumluluk itirazında bulunmakta muhasebe yetkilisinin de sorumlu olması gerektiğini belirtmektedir.
Rapor dosyası ve eki belgelerin incelenmesi neticesinde dilekçinin harcama yetkilisi olarak sorumlu tutulduğu anlaşılmıştır.
5018 sayılı Kanunun 31 ve 32 nci maddesinde Harcama yetkisinin yetki, görev ve sorumlulukları açıkça ortaya konulmuştur.
“Madde 31- (Değişik: 22/12/2005-5436/1 md.)
Bütçeyle ödenek tahsis edilen her bir harcama biriminin en üst yöneticisi harcama yetkilisidir.
Ancak, teşkilât yapısı ve personel durumu gibi nedenlerle harcama yetkililerinin belirlenmesinde güçlük bulunan idareler ile bütçelerinde harcama birimleri sınıflandırılmayan idarelerde harcama yetkisi, üst yönetici veya üst yöneticinin belirleyeceği kişiler tarafından; mahallî idarelerde İçişleri Bakanlığının, diğer idarelerde ise Maliye Bakanlığının uygun görüşü üzerine yürütülebilir.
Kanunların verdiği yetkiye istinaden yönetim kurulu, icra komitesi, komisyon ve benzeri kurul veya komite kararıyla yapılan harcamalarda, harcama yetkisinden doğan sorumluluk kurul, komite veya komisyona ait olur.
Genel yönetim kapsamındaki kamu idarelerinde; idareler, merkez ve merkez dışı birimler ve görev unvanları itibarıyla harcama yetkililerinin belirlenmesine, harcama yetkisinin bir üst yönetim kademesinde birleştirilmesine ve devredilmesine ilişkin usûl ve esaslar Maliye Bakanlığınca belirlenir. Harcama yetkisinin devredilmesi, yetkiyi devredenin idarî sorumluluğunu ortadan kaldırmaz.
Harcama yetkilileri bütçede öngörülen ödenekleri kadar, ödenek gönderme belgesiyle kendisine ödenek verilen harcama yetkilileri ise tahsis edilen ödenek tutarında harcama yapabilir.
Madde 32- Bütçelerden harcama yapılabilmesi, harcama yetkilisinin harcama talimatı vermesiyle mümkündür. Harcama talimatlarında hizmet gerekçesi, yapılacak işin konusu ve tutarı, süresi, kullanılabilir ödeneği, gerçekleştirme usulü ile gerçekleştirmeyle görevli olanlara ilişkin bilgiler yer alır.
Harcama yetkilileri, harcama talimatlarının bütçe ilke ve esaslarına, kanun, tüzük ve yönetmelikler ile diğer mevzuata uygun olmasından, ödeneklerin etkili, ekonomik ve verimli kullanılmasından ve bu Kanun çerçevesinde yapmaları gereken diğer işlemlerden sorumludur.” denilmiştir.
14.06.2007 tarih ve 5189/1 sayılı Sayıştay Genel Kurulu Kararında harcama yetkilisinin sorumluluğuna ilişkin aynen:
“5018 sayılı Kanunda harcama yetkilisi ifadesiyle bir program sorumlusuna ve statü hukukunda tanımlanan daire/birim amirine işaret edilmektedir. Bu konumda olan yöneticilerin, 657 sayılı Kanunun 10’uncu maddesinde belirtildiği gibi, amiri oldukları kuruluş ve hizmet biriminde kanun, tüzük ve yönetmeliklerle belirlenen görevleri zamanında ve eksiksiz olarak yapmaktan ve yaptırmaktan, maiyetindeki memurları takip ve kontrol etmekten görevli ve sorumlu tutulacakları da tabiidir.
Bu hükümler karşısında, bütçeden yapılacak harcamalar konusunda 5018 sayılı Kanunda öngörülen harcama sürecinde tek ve tam yetkili olan, giderin yapılmasına karar vermekten ödeme aşamasına kadar tüm işlemleri emir ve talimatı çerçevesinde yürüten ve maiyetindekileri ve onların eylem ve işlemlerini gözetmek ve denetlemekle yükümlü olan harcama yetkilisinin, Sayıştay’a karşı hesap verme konusunda tam ve doğrudan sorumlu olduğu anlaşılmaktadır.
Bu nedenle, harcama yetkililerinin, harcama talimatlarının ve buna konu olan harcamaların bütçe ilke ve esaslarına, kanun, tüzük ve yönetmelikler ile diğer mevzuata uygunluğundan sorumlu olduklarına oybirliğiyle,“ denilerek sorumlu olarak harcama yetkilisi belirlenmiştir.
Bu hükümler muvacehesinde ödeme emrini harcama yetkilisi olarak imza atanlar 5018 sayılı Kanuna göre imza altına aldığı ödemelerin mevzuata uygunluğundan ve tüm işlemlerden sorumluluğu esastır.
Bununla birlikte 1504 numaralı ödeme emri belgesi üzerinde gerçekleştirme görevlisinin imzasının bulunmadığı anlaşılmıştır.
Muhasebe yetkilisinin sorumluluğunun kapsamı gerek 5018 sayılı Kanunda gerekse Sayıştay Genel Kurulunun 5189/1 sayılı kararında açıkça ortaya konulmuştur.
5018 sayılı Kanunun “Muhasebe hizmeti ve muhasebe yetkilisinin yetki ve sorumlulukları” başlıklı 61 inci maddesinde:
“Muhasebe hizmeti; gelirlerin ve alacakların tahsili, giderlerin hak sahiplerine ödenmesi, para ve parayla ifade edilebilen değerler ile emanetlerin alınması, saklanması, ilgililere verilmesi, gönderilmesi ve diğer tüm malî işlemlerin kayıtlarının yapılması ve raporlanması işlemleridir. Bu işlemleri yürütenler muhasebe yetkilisidir. Memuriyet kadro ve unvanlarının muhasebe yetkilisi niteliğine etkisi yoktur.
Muhasebe yetkilisi, bu hizmetlerin yapılmasından ve muhasebe kayıtlarının usulüne uygun, saydam ve erişilebilir şekilde tutulmasından sorumludur.
…..
Muhasebe yetkilileri ödeme aşamasında, ödeme emri belgesi ve eki belgeler üzerinde;
a) Yetkililerin imzasını,
b) Ödemeye ilişkin ilgili mevzuatında sayılan belgelerin tamam olmasını,
c) Maddi hata bulunup bulunmadığını,
d) Hak sahibinin kimliğine ilişkin bilgileri,
Kontrol etmekle yükümlüdür.
Muhasebe yetkilileri, ilgili mevzuatında düzenlenmiş belgeler dışında belge arayamaz. Yukarıda sayılan konulara ilişkin hata veya eksiklik bulunması halinde ödeme yapamaz.”denilmiştir.
5189/1 sayılı Sayıştay Genel Kurulu Kararının “5- Muhasebe Yetkilisinin Görev ve Sorumlulukları” başlıklı maddesinde de:
“a) Muhasebe Yetkilisinin İmza Kontrol Görev ve Sorumluluğu
5018 sayılı Kanunun 61’inci maddesi uyarınca muhasebe yetkilisinin, ödeme aşamasında, ödeme emri belgesi ve eki belgeler üzerinde yetkililerin imzasını arama yükümlülüğü bulunmaktadır.
Bu nedenle;
- Ödeme aşamasında, ödeme emri belgesi üzerinde harcama yetkilisi ve gerçekleştirme görevlisinin imzaları olmakla birlikte, ödeme emri belgesi eki belgeler üzerinde herhangi bir imza eksiği varsa muhasebe yetkilisinin, ödeme emri belgesi üzerinde imzası bulunan harcama yetkilisi ve gerçekleştirme görevlisiyle birlikte sorumlu tutulması gerektiğine,
- Ödeme emri belgesi üzerinde harcama yetkilisi veya gerçekleştirme görevlisinden sadece birinin imzası varsa, muhasebe yetkilisinin, imzası bulunan görevliyle birlikte sorumlu tutulması gerektiğine,
- Ödeme emri belgesi üzerinde harcama yetkilisi ve gerçekleştirme görevlisinin imzaları yoksa muhasebe yetkilisinin tek başına sorumlu tutulması gerektiğine,” denilmiştir.
Dolayısıyla; muhasebe yetkilisi ödeme emri belgesi üzerinde gerçekleştirme görevlisinin imzasını aramakla yükümlüdür. Harcama yetkilisi ile birlikte gerçekleştirme görevlisinin imzası bulunmayan ödeme emri belgelere ilişkin sorumluluğa muhasebe yetkilisinin de eklenmesi gerekmektedir.
Bu itibarla; konunun sorumluluk yönünden bozularak ödeme emri üzerinde gerçekleştirme görevlisi imzası bulunmayan belgeye ilişkin olarak harcama yetkilisiyle birlikte muhasebe yetkilisinin de sorumluluğa dahil edilmesi için daireye gönderilmesine,
Ayrıca ilamda Belediye Başkanı ve beraberindeki belediye personeline harcırah ödendiği halde ayrıca yemek ücretinin de ödendiği belirtilmektedir. Rapor dosyası eki belgelerde ise Belediye Başkanına ilişkin bir harcırah ödemesine rastlanmadığı anlaşılmıştır. Bu çerçevede belgelerin tekrar incelenerek konunun açıklığa kavuşturulması gerekmektedir.
Bu itibarla; 4.Daire tarafından 1467 sayılı ilamı 5 inci maddesine ilişkin yukarıda zikredilen iki hususun incelenmesi için kararın bozularak daireye gönderilmesine,
Karar verildiği 03.02.2015 tarih ve 39998 sayılı tutanakta yazılı olmakla işbu ilam tanzim kılındı.